Patogen (Monilia coryli) wywołujący moniliozę na leszczynie w korzystnych dla jego rozwoju warunkach może powodować straty plonu na poziomie nawet 80 proc. Porażenie chorobą występuje najczęściej w wilgotnych letnich okresach oraz w silnie zagęszczonej plantacji. Choroba występuje już od fazy kwitnienia leszczyny.

Grzyb poraża owoce, a pierwsze symptomy choroby widoczne są na jasnej i miękkiej owocni oraz zielonych jej okrywach. Pojawiają się wówczas brunatne, zagłębione plamy. Strzępki grzybni przerastają tkankę prowadząc do tzw. mumifikacji owocu. Porażone owoce kurczą się, gniją oraz przedwcześnie opadają. Objawy w postaci brunatnych nekroz mogą wystąpić na wszystkich organach leszczyny.

Zwalczanie choroby należy rozpocząć, gdy między liśćmi okrywy owocowej pojawi się wierzchołek orzecha. W miarę występowania zagrożenia, w sprzyjających warunkach do rozwoju choroby, przeprowadzamy co 2 tygodnie oprysk fungicydami zawierającymi mankozeb lub tiuram. Pierwszy zabieg należy wykonać pod koniec czerwca, a następnie powtórzyć go 3-4-krotnie w odstępie co 10-14 dni.

Do zwalczania moniliozy nie ma środka o działaniu układowym. Obecnie do walki z tą chorobą oraz z szarą pleśnią i mączniakiem, polecane są preparaty kontaktowe: Sadoplon 75 WP, Pomarsol Fotre 80 WG, Thiram Granuflo 80 WG, Penncozeb 80 WP oraz Dithane Neotec 75 WG. Zaleca się zastosować dawkę w ilości ok. 4 kg/ha.