W Polsce uprawa borówki z roku na rok cieszy się dużą popularnością. Podwodem tego jest sukces w sprzedaży owoców tego krzewu zarówno na polskim rynku jak i zagranicznym. Borówka uważana była za krzew stosunkowo odporny na choroby grzybowe, jednak w wyniku uprawy towarowej stała się interesująca dla szkodników i chorób.

Jedną z takich chorób, która może doprowadzić do dużych strat w plantacji, jest guzowatość pędów, wywołana przez bakterie kompleksu Agrobacterium i Rhizobium. Choroba jest popularna wśród krzewów i drzew owocowych oraz ozdobnych. W wyniku wydzielanych przez bakterie toksyn dochodzi do rozrastania się tkanek na korzeniach, które tworzą guzy ograniczające przepływ wody i soli mineralnych.

Objawy choroby tak szybko nie prowadzą do zamierania rośliny, ale w wyniku niekorzystnych warunków, np. suszy mogą prowadzić do więdnięcia, wolniejszego wzrostu, obniżenia plonu (opadanie i drobnienie owoców). Rozwojowi choroby sprzyjają czynniki mrozowe i mechaniczne, a sama bakteria bytuje w roślinie i w glebie kilka lat, nie wywołując żadnych objawów. Częstym źródłem zakażenia jest materiał szkółkarski.

Guzowatość pędów borówki objawia się pojawieniem na pędach, w okresie wiosenno-letnim, początkowo jasnych, gąbczastych narośli, które z czasem brunatnieją i rozpadają się. W zwalczaniu ważna jest profilaktyka i wycinanie chorych pędów oraz ich palenie. Obecnie nie ma zarejestrowanego preparatu do zwalczania guzowatości.