Firma Syngenta zorganizowała w Ponadregionalnym Rolniczym Centrum Kongresowym w Pawłowicach koło Wrocławia konferencję "Program działania na rzecz lepszej agrotechniki - przeciwdziałanie powstawaniu odporności".

Referat otwierający spotkanie wygłosił dr Łukasz Sobiech z Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. Skoncentrował się w nim na problemie narastającej odporności chwastów jednoliściennych na substancje czynne herbicydów.

Wyczyniec polny jest jednym z najważniejszych chwastów jednoliściennych w Europie. Gatunek ten wykształcił formę odporną, szczególnie masowo występującą w Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii i Niemczech. Powszechne wykorzystanie do jego zwalczania substancji czynnych z grupy inhibitorów fotosystemu II (PSII), takich jak chlorotoluron i później izoproturon, w krótkim czasie doprowadziło do powstania biotypów odpornych, które bardzo szybko się rozprzestrzeniły. Po wprowadzeniu do jego zwalczania substancji czynnych z grupy inhibitorów ACC oraz sulfonylomoczników (ALS) szybko wykryto odporność krzyżową.

W 2008 r. eksperci oszacowali, że prawie całą populację wyczyńca polnego na terenie Wielkiej Brytanii stanowią rośliny odporne na wymienione związki chemiczne. W pozostałych krajach nasilenie formy odpornej nie jest na szczęście jeszcze tak wysokie. Na tym tle sytuacja w Polsce nie jest jeszcze aż tak niepokojąca. Udział powierzchniowy terenów z odpornym wyczyńcem ocenia się na poniżej 5 proc. W 1994 roku w Szwajcarii odkryto pierwsze przypadki odporności miotły zbożowej na pochodne mocznikowe i amidowe. W 2005 r. zasygnalizowano pierwszą zmniejszoną aktywność substancji aktywnych z grupy ALS w stosunku do tego chwastu na terenie Czech.

W Polsce obserwuje się systematyczne rozszerzanie obszarów z odporną miotłą zbożową, głównie na substancje z grupy ALS. Występują jednak wyraźne różnice w stopniu, w jakim środki z tej grupy zwalczają biotypy odporne.

Uodpornienie się wrażliwego do tej pory chwastu może być spowodowane mutacją lub selekcją osobników odpornych wywołaną długotrwałym stosowaniem tej samej substancji czynnej. Zjawisku selekcji sprzyjają też takie cechy samego chwastu jak np. duży współczynnik rozmnażania, liczba pokoleń w roku.