Szkody o znaczeniu ekonomicznym występują głównie w okresie wschodów i wczesnych faz rozwojowych ozimin. Ślimaki mogą uszkadzać ziarniaki, liścienie, stożki wzrosty czy rozwijające się liście. Mogą powodować gołożery.

Szkody wyrządzane przez ślimaki nagie zależą od ich liczebności i ich aktywności. Żerują głównie w nocy. Aktywność ich rośnie podczas deszczowej, pochmurnej pogody, gdy występuje silna rosa i wysoka wilgotność powietrza. Żerują głównie przy miedzach, zaroślach, na polach z wadliwą melioracją, podmokłych, gliniastych z dużą ilością grud.

Chemicznie można zwalczać ślimaki za pomocą moluskocydów. W przypadku rzepaku można je stosować już po siewie do fazy tworzenia się rozet. W przypadku zbóż od siewu do krzewienia się pszenicy. Dawka, w zależności od produktu i zawartości substancji czynnej wynosi od 4 do 7 kg/ha.

Do zwalczania ślimaków w uprawie rzepaku jest zarejestrowanych kilkanaście preparatów:
Allowin 04 RB, Axcela GB, Clartex Neo 04 RB, Lima Oro 3 GB, Lima Oro 5 GB, Medal 3 GB, Metarex Inov 04 RB, Molufries 5 GB, Push 5 GB, Siga 3 GB, Slugicol 3 GB, Slugix 3 GB, Snacol 05 GB, Snacol 5 GB, Sneg 3 GB, Xiren GB.

W pszenicy rejestrację posiada 9 produktów: Allowin 04 RB, Axcela GB, Clartex Neo 04 RB, Metarex Inov 04 RB, Ślimax Agro 3 GB, Ślimax Agro Plus GB, Snacol 05 GB, Snacol 5 GB, Xiren GB.

Wszystkie zawierają metaldehyd i wszystkie są w formie granulatów, które rozsypuje się po polu. Wabią one ślimaki a następnie zjadane przez nie powodują ich odwodnienie i śmierć.

Bardzo przydatne w zwalczaniu ślimaków jest wapno niegaszone (kainit pylisty, wapno palone pyliste), które powoduje szybkie odwodnienie i zamieranie ślimaków. Stosuje się je na powierzchnie pozbawione roślin, najlepiej wysypywane na obrzeżach pola (tworzymy barierę przez którą ślimaki nie powinny się przedostać).

 

Podobał się artykuł? Podziel się!