Sam glifosat nie jest niebezpieczny jako substancja, jeśli zachowany jest okres karencji. Problemem mogą być substancje wspomagające jego działanie. Przeważnie stosuje się glifosat 360 SL, a dostępnych jest 53 preparaty, które najczęściej są w formie soli izopropyloaminowej. Jest także sól potasowa, która daje możliwość tworzenia dużych koncentracji do 58 proc. z tym, że ta cecha nie wpływa na szybsze działanie. Dostępna jest także sucha formulacja w formie granul czyli sól amonowa.

Istotne zatem jest co jest wypełnieniem tego produktu, czyli aduiwant, Substancje dodatkowe wchodzące w skład formulacji wpływają na trwałość formulacji i ułatwiają aplikację środka, oddziałują na właściwości fizykochemiczne cieczy opryskowej, umożliwiają mieszanie kilku preparatów, zapobiegają pienieniu się, ograniczają ujemny wpływ niektórych substancji aktywnych na elementy konstrukcyjne opryskiwaczy. Przede wszystkim wpływają na poprawę retencji oraz ułatwiają wnikanie substancji aktywnych do wnętrza rośliny.

Substancja wspomagająca działanie preparatu może być silnie toksyczna szczególnie dla organizmów wodnych, jak etoksylowana amina tłuszczowa. Istnieje także na rynku wiele produktów, które zawierają poliglikozyd czyli tzw. zielony adiuwant, który jest bardziej bezpieczny. Powstaje ze słomy i trafia z powrotem na pole w postaci herbicydu.

Ilość glifosatu w preparacie jest podana i tym samym znana, ale ważna jest zawartość adiuwanta. W preparacie może być od 8 do około 200 g/l adiuwanta. 5 proc. produktów na rynku zawiera od 8-39 g/l adiuwanta , najwięcej bo 32 proc. ma zawartość 104-135 g/l i 136-167 g/l, a 8 proc. zawiera 168-199 g/l, niewiele bo 3 proc. produktów zawiera więcej niż 200 g/l adiuwanta.