Zboża ozime narażone są na porażenie przez wiele grzybów. Ważną grupę patogenów stanowią grzyby, które wywołują choroby nazywane w praktyce rolniczej chorobami podsuszkowymi. W artykule tym przedstawione zostaną choroby, z którymi spotykają się producenci rolni. Największa uwaga zwrócona została na podsuszki występujące w pszenicy, ale pszenżyto, żyto i jęczmień też są zagrożone. Wysokość plonowania zbóż ma szereg uwarunkowań. Są wśród nich czynniki zarówno atmosferyczne, jak i glebowe. Wśród czynników glebowych należy wymienić: żyzność gleby, płodozmian i wykonywane zabiegi agrotechniczne. Pozostałe to np. stopień odporności na porażenie przez grzyby wywołujące choroby podstawy źdźbła (choroby podsuszkowe) i wykonywane zabiegi ochrony roślin.

Problem chorób podsuszkowych istniał w oziminach zawsze, kiedy nie przestrzegano zmianowania. Obecnie ich nasilenie jest jeszcze większe z uwagi na zbyt wysoki udział w płodozmianie roślin kłosowych. Uprawa po pszenicy pszenżyta czy jęczmienia nie rozwiązuje problemu występowania chorób, o których mowa. Wszystkie zboża w warunkach nieprzestrzegania płodozmianu są na nie narażone.

W pszenicy w tej grupie chorób największe znaczenie ma łamliwość źdźbła zbóż i fuzaryjna zgorzel podstawy źdźbła. Przed wprowadzeniem zasad integrowanej ochrony roślin, która zabrania uprawy pszenicy po pszenicy, bardzo ważną chorobą była zgorzel podstawy źdźbła. Obecnie źdźbła z jej objawami nie są tak często obserwowane jak kiedyś. W oziminach spotkać też można ostrą plamistość oczkową. Choroba ta od czasu do czasu w większym nasileniu poraża pszenżyto, żyto i pszenicę. To nie wszystkie choroby podsuszkowe porażające zboża - wymienić trzeba jeszcze: zgorzel podstawy źdźbła i korzeni. Wszystkie te choroby zostaną opisane, aby rolnicy mogli je rozpoznawać na swoich plantacjach, choć wyraźnie też podkreśla się, że najważniejszymi chorobami, które można zwalczać przy pomocy środków chemicznych w czasie wegetacji, są łamliwość źdźbła oraz fuzaryjna zgorzel podstawy źdźbła i korzeni. Zgorzel podstawy źdźbła zwalcza się, stosując zaprawy nasienne zawierające odpowiednie substancje czynne. Również w przypadku ostrej oczkowej plamistości taka możliwość jest postulowana, ale prace dotyczące tego problemu są cały czas jeszcze kontynuowane.