Jednym z elementów otrzymania wysokich, dobrej jakości plonów jest właściwa obsada roślin lub łodyg na hektarze (tab. 1). Obniżenie optymalnej liczby łodyg sprawia, że wysokość i jakość plonu bulw potomnych będzie niższa. Do najczęstszych przyczyn braku wschodów zaliczyć możemy: rizoktoniozę ziemniaka oraz parcha srebrzystego.

RIZOKTONIOZA ZIEMNIAKA

Rizoktonioza oprócz zarazy i alternariozy należy do najgroźniejszych chorób powodujących straty na plantacjach ziemniaka. Występując w okresie wegetacji w kilku formach chorobowych (ospowatość bulw, gnicie kiełków i próchnienie podstawy łodygi), powoduje znaczące gospodarczo straty w wielkości plonu bulw.

Ospowatość bulw jest jedną z form przenoszenia choroby na sezon następny i stanowi najważniejsze obok gleby źródło materiału infekcyjnego. Osadzające się pod koniec wegetacji na skórce bulwy czarnej barwy skleroty są formą przetrwalnikową grzyba i stanowią bezpośrednie zagrożenie dla rozwijających się wiosną kiełków. Do rozwoju infekcji przy sprzyjających warunkach wystarczy pokrycie tylko 1 mm2 powierzchni skórki bulwy. Jednak najgroźniejszą z form choroby jest gnicie kiełków. Grzyb atakuje młode kiełki, powodując powstawanie w miejscu infekcji plam gnilnych barwy ciemnobrunatnej do czarnej. Jeśli infekcja będzie rozległa lub dojdzie do zaatakowania wierzchołka pędu, to ulegnie on częściowemu lub całkowitemu zniszczeniu. W pierwszym przypadku pęd główny wydaje wątłe pędy boczne, które także mogą ulec infekcji lub są tak słabe, że rzadko wydostają się na powierzchnię. Gnicie kiełków opóźnia wschody i powoduje liczne, sięgające nawet 25 proc. wypady w obsadzie plantacji. Trzecia z form choroby - próchnienie podstawy łodygi poprzez niszczenie wiązek przewodzących - powoduje zaburzenia w rozwoju roślin oraz utrudnia gromadzenie się plonu bulw pod krzakiem.

ZAPRAWIANIE BULW NOWYM OBLIGATORYJNYM ZABIEGIEM AGROTECHNICZNYM

Rizoktonioza ziemniaka była postrzegana głównie jako groźna choroba plantacji nasiennych. Jednak w ostatnich latach choroba ta obok chorób skórki bulw (parch srebrzysty, parch zwykły, antraknoza ziemniaka) nabiera nowego, równie ważnego znaczenia, które związane jest z nowym kierunkiem wykorzystania ziemniaków. Rosnące zainteresowanie ziemniakami mytymi i paczkowanymi w małe, jedno- lub kilkukilogramowe paczki sprawia, że dużego znaczenia nabiera wygląd i jakość oferowanego towaru. Umyty towar obnaża wszystkie niedoskonałości (uszkodzenia skórki, przebarwienia, choroby) występujące na skórce, a które na niemytych bulwach nie były widoczne. Rosnąca z roku na rok produkcja frytek i chipsów oraz utrzymujące się ich wysokie spożycie (ok. 16 kg w przeliczeniu na jednego mieszkańca) są dodatkowym bodźcem zwiększającym jakość oferowanego towaru (rys.).