Rzepak w porównaniu ze zbożami podstawowymi wykazuje nierównomierne dojrzewanie i dużą podatność na osypywanie się nasion. Te dwie silnie uwarunkowane cechy zmuszają do poszukiwania rozwiązań, które przyczyniają się do maksymalizacji jakości plonu, zaś z drugiej strony ograniczają straty plonu, które mogą wahać się od kilku do kilkunastu procent.

Sposobem, który ma poprawić jakość plonu i obniżyć wilgotność nasion, jest powszechnie stosowany w praktyce rolniczej zabieg dosuszania przed zbiorem - desykacja łanu. Polega on na zastosowaniu środków chemicznych przyspieszających i wyrównujących dojrzewanie rzepaku.

KORZYŚCI Z DESYKACJI

Zabieg desykacji niesie ze sobą wiele korzyści. Doprowadza bowiem do wyrównania i dojrzewania nasion (zwiększa siłę kiełkowania i zdrowotność), jak również pozwala na sterowanie terminem przeprowadzenia zbioru roślin. Obniżona zostaje wilgotność nasion o ok. 10 proc., a zarazem podwyższona jest zawartość oleju nawet o 2 proc. Spadek wilgotności masy roślinnej poddawanej omłotowi ułatwia koszenie i podnosi wydajność kombajnu o ok. 30 proc. Dosuszone zielone łodygi rzepaku oraz chwastów nie blokują pracy zespołu tnącego maszyny. Zdecydowanie łatwiejsze jest oddzielenie nasion od łuszczyn oraz łodyg. Spada również procent zanieczyszczeń o ok. 2 proc. Niższa i bardziej wyrównana jest wilgotność kolejnych partii zbieranych nasion, co pozwala zaoszczędzić na ich późniejszym dosuszeniu.

Desykacja ogranicza straty żniwne związane z osypywaniem się nasion na skutek pękania łuszczyn (zagadnienie to zostało szerzej omówione w artykule "Skleić łuszczyny, zanim nasiona się osypią"). Dodatkowo eliminuje wpływ nierównomiernego rozsiania nawozów mineralnych oraz wpływ zróżnicowania glebowego.

Kolejnym bardzo ważnym powodem, ze względu na który należałoby przeprowadzić zabieg desykacji, jest duże zachwaszczenie łanu, szczególnie obserwowane na plantacjach wysokoplonujących, gdzie może również wystąpić zachwaszczenie wtórne.