Uzyskanie plonu zbóż, aby było można powiedzieć, że była to plantacja dająca zysk, nie jest łatwe. Trudno uzyskać wysoki plon, gdy nie wykona się w czasie wegetacji kilku zabiegów z użyciem fungicydu w formie oprysku.

Zabieg wykonywany w uprawie zbóż, gdy są one wykłoszone, określany jest jako T-3. Wynika to z tego, że w uprawach intensywnie prowadzonych jest trzecim z kolei. Pierwszy to T-1, drugi T-2 i są one realizowane we wcześniejszych fazach rozwojowych. Aby w pełni wykorzystać efekty dobrego ich działania, potrzebny jest zabieg kończący T-3.

Kłoszenie to odpowiedni termin do jego wykonania, co w skali BBCH zawiera się w przedziale 51-59, czyli od początku kłoszenia, gdy szczyt kłosa wyłania się z pochwy i ukazuje pierwszy kłosek do zakończenia kłoszenia, czyli momentu, w którym kłos jest całkowicie widoczny. Jest to jednocześnie zabieg, chroniący przed porażeniem grzybami dwa bardzo ważne dla roślin zbożowych liście: flagowy i podflagowy. Dla pszenicy są one w tym okresie głównym organem asymilacyjnym. Im dłużej są one zdrowe, zielone, tym bardziej można liczyć na pełniejsze wykorzystanie potencjału plonotwórczego uprawianej odmiany. Zabieg T-3 jest zabiegiem agrotechnicznym, którego podstawową funkcją jest utrzymanie tych organów asymilacyjnych w stanie wolnym od porażenia aż do czasu wejścia roślin w fazę dojrzewania i naturalnego zamierania.

Wegetację zbóż po wykłoszeniu komplikuje niejednokrotnie silna presja grzybów wywołujących choroby liści, źdźbła i kłosa. Często są to gatunki zdolne porażać zarówno pszenicę, żyto, pszenżyto, jak i jęczmień.

Status zdrowotny tej ostatniej uprawy jest szczególnie zagrożony ze względu na fakt, że jest dodatkowo wystawiona na atak wyspecjalizowanych grzybów, występujących tylko na jęczmieniu.

Innym czynnikiem zaburzającym harmonijny rozwój roślin w tym okresie są panujące temperatury. Dla optymalnego wzrostu i plonowania zbóż powinny zawierać w przedziale 15-25oC. Niestety, zwykle są znacznie wyższe, szczególnie za dnia. Coraz częściej też towarzyszy im niedobór wody w glebie. Sumaryczne oddziaływanie wysokiej temperatury, silnego nasłonecznienia i okresowego niedoboru wody powoduje osłabienie roślin. Są one wówczas bardziej podatne na porażanie grzybami wywołującymi takie choroby jak: - mączniak prawdziwy (Blumeria graminis) - septorioza plew (Stagonospora nodorum) - fuzarioza kłosów (Fusarium spp.) - rdza żółta (Puccinia striiformis) - brunatna plamistość liści - DTR (Drechslera tritici-repentis) - rdza brunatna (Puccinia recondita) - rynchosporioza zbóż (Rhynchosporium secalis) - septorioza paskowana liści (Mycosphaerella graminicola)