Złotooki to ogólna nazwa owadów należących do rzędu sieciarek (Neuroptera). W Polsce występuje ok. 27 gatunków. Zasiedlają lasy i zadrzewienia w pobliżu siedzib ludzkich. Są to bardzo pożyteczne owady, gdyż ich larwy w sezonie wegetacyjnym żywią się m.in. mszycami, przędziorkami czerwcami, miodówkami oraz larwami zwójek. Potrafi w ciągu 2 tyg. zjeść 450 mszyc.

Cechą charakterystyczną tych owadów jest wysmukłe, o delikatnej budowie ciało, zwykle barwy zielonej lub żółtawej. Skrzydła są bogato żyłkowane i przejrzyste. Barwa tych owadów sprawia, że są mało widoczne w naturze, ale wraz z nadejściem jesiennego chłodu możemy je spotkać w naszym otoczeniu.

Złotook jest wrażliwy na mróz, dlatego w okresie zimowym często wlatuje do zabudowań. W tym okresie owady są bardzo nieporadne. Chętnie zasiedlają strychy, pomieszczenia mieszkalne, piwnice. Najczęściej mylone z molami często są zabijane. Warto ochronić te owady, biorąc pod uwagę, że nie stwarzają żadnego zagrożenia i nie są natarczywe.

W przyszłości warto także pomyśleć o skonstruowaniu dla nich w ogrodzie budek, w których będą mogły przezimować. Jesienią na zewnątrz ustawiamy małe skrzynki z wywierconymi na wylot dziurami. Wnętrze należy wypełnić suchymi liśćmi (dębowe, bukowe) lub słomą. Pomalowane w kolorze czerwonym, pomarańczowym lub brązowym wabią do środka te owady. W jednej skrzynce może przezimować nawet kilkaset złotooków.

Skrzynki wieszamy na wysokości 1,5 - 2 m, najlepiej od strony słonecznej (wschód-zachód) w pobliżu ściany budynku, na drzewie lub między krzewami. Powinny być usytuowane w zacisznym miejscu i chronione przed deszczem i silnym wiatrem. Skrzynkę dla złotooków można wykonać samemu lub zakupić. W ofercie znajdują się różnego typu domki dla owadów, które dodatkowo są bardzo dekoracyjne.