Zabiegi jesienne należy szczególnie polecić przede wszystkim dlatego, że substancje czynne do oprysków wiosennych są ograniczone do chlopyralidu (np. Lontrel), jego mieszaniny z pikloramem (np. Galera), propyzamidu (Kerb) oraz graminicydów. Wykorzystanie tych substancji czynnych to ograniczony zakres zwalczanych chwastów. Problemem często jest termin. Prawidłowy początkowy często jest utrudniony z powodu warunków klimatycznych. Zbyt wilgotna gleba uniemożliwia terminowy wjazd w pole. W tym czasie następuje stosunkowo szybki wzrost zarówno chwastów, jak i rzepaku. Te pierwsze nabywają odporności, a rzepak przeciwnie - staje się coraz bardziej wrażliwy na stosowanie herbicydów w późniejszych fazach rozwojowych, począwszy od wzrostu (rozwoju) pędu kwiatowego. Dlatego najlepiej zadecydować o wykonaniu zabiegu już podczas jesieni.

Zabieg powschodowy to termin obejmujący rzepak od wykształcenia liścieni aż do fazy, którą uzyska do końca wegetacji jesiennej. Z "końcowym" terminem stosowania nie należy przesadzać. Po zabiegu rzepak powinien mieć jeszcze około dwóch tygodni warunków do aktywnego wzrostu. Jest to konieczne do ewentualnego zlikwidowania stresu po zastosowanym środku chwastobójczym. Czas ten jest naprawdę potrzebny. Znane są przypadki, że nawet po zabiegu doglebowym (np. chlomazon) na późno sianych plantacjach w przypadku chłodów rzepak w okres spoczynku wegetacyjnego wchodzi osłabiany, co nie zawsze dobrze się kończy.

DLA NIECIERPLIWYCH

Mogą oni przystąpić do zabiegów już w momencie wschodów rzepaku. Preparaty zawierające etametsulfuron, takie jak Salsa 75 WG (i odpowiedniki), można zastosować, gdy rzepak ma liścienie, jakkolwiek można je wykorzystać także później, aż do fazy 8 liści. Istotne jest, aby w tym szerokim przedziale czasowym przystąpić do ochrony, gdy wrażliwe gatunki mają liścienie, ale nie powinny być starsze niż faza dwóch liści właściwych. Do chwastów wrażliwych należy zaliczyć np. bodziszki i kilka gatunków kapustowatych z ostatnio coraz częściej pojawiającą się stulichą psią. Stosowanie preparatu wymaga dodatku adiuwantu.