Na rzepaku występują objawy suchej zgnilizny kapustnych, które widoczne są w postaci owalnych, chlorotycznych plam w wielkości przeważnie od 2 do 20 mm z widocznymi piknidiami – owocnikami grzyba. Widoczne są na liściach rzepaku, pojawiają się też na szyjkach korzeniowych, później mogą wystąpić na łodygach. W miejscach plam uszkodzona łodyga u podstawy będzie się łamać.

Choroba obniża ilość i jakość plonu i utrudnia zbiór. Zabieg chemicznego zwalczania wykonuje się po przekroczeniu progu ekonomicznej szkodliwości, który dla suchej zgnilizny kapustnych to 10-15 proc. ocenianych roślin z objawami chorobowymi na liściach i szyjce korzeniowej.

Przeciwko suchej zgniliźnie kapustnych wykorzystuje się preparaty oparte głównie o substancje czynne: azoksystrobinę, tebukonazol czy metkonazol. Przy czym substancje czynne tebukonazol i metkonazol wykorzystywać można wiosną w fazie wzrostu pędu głównego, natomiast azoksystrobinę od początku kwitnienia.

Z powodzeniem stosować można mieszaniny tebukonazolu z innymi substancjami czynnymi, np. gotowe mieszaniny fabryczne tebukonazolu z difenokonazolem, metkonazolem, prochlorazem, protiokonazolem. Wykorzystać można też mieszaninę fabryczną chlorotalonilu i tetrakonazolu.

Od fazy zwartego pąka przeciwko suchej zgniliźnie kapustnych zastosować można oprysk preparatem opartym o tiofanat metylowy i mieszaninę dimoksystrobiny i boskalidu.

Dołącz do dyskusji na forum.farmer.pl  Zabierz głos w temacie oprysk grzybowy w rzepaku

Podobał się artykuł? Podziel się!