W obrębie pyretroidów obserwowane jest jednak dość duże zróżnicowanie poziomu odporności słodyszka rzepakowego w stosunku do poszczególnych substancji czynnych.

Według badań prowadzonych przez IOR–PIB w Poznaniu, najbardziej skuteczny z tej grupy związków i o najmniejszym ryzyku powstania odporności jest tau-fluwalinat (aktualnie zarejestrowany jest tylko jeden insektycyd oparty o tą substancją czynną). Największe ryzyko powstania populacji odpornej niesie ze sobą stosowanie: deltametryny (10 zarejestrowanych preparatów), beta-cyflutryny (4), alfa-cypermetryny (8), esfenwaleratu (1), gamma-cyhalotryny (1) oraz lamda-cyhalotryny (10). Jednocześnie obserwuje się słabnącą skuteczność dla większości tych substancji wobec słodyszka rzepakowego.

W przypadku stwierdzenia wysokiej przeżywalności zwalczanej populacji tymi substancjami, zabieg należy powtórzyć przy użyciu środka z innej grupy chemicznej.

W walce z odpornością ze słodyszkiem ważna jest kolejność stosowania insektycydów w rzepaku, zwłaszcza jeśli przewidujemy więcej niż jeden zabieg przeciwko tym szkodnikom. W dobie integrowanej ochrony roślin, każdy z producentów rolnych powinien uczestniczyć w tym procesie poprzez świadome przestrzeganie między innymi opracowanych przez IOR PIB w Poznaniu zasad:

• Wybraną substancję czynną należy stosować w uprawie rzepaku tylko jeden raz w sezonie. W przypadku gdy zaistnieje konieczność wykonania powtórnego zabiegu, należy zastosować preparat z innej grupy chemicznej;
• W przypadku wykonania nieskutecznego zabiegu, w miarę możliwości należy określić jego przyczynę (nie zawsze powodem jest preparat, lecz ludzkie zaniedbanie);
• Po stwierdzeniu odpornych populacji słodyszka rzepakowego, nie zaleca się stosowania mieszanin insektycydów, jeśli w skład mieszaniny wchodzi substancja czynna, na którą owad wykazuje odporność. Gdy decydujemy się na zastosowanie mieszanin, należy zwrócić uwagę, aby substancje czynne należały do różnych grup chemicznych i były stosowane w zalecanych dawkach zapewniających efektywność zabiegu;
• Na zabieg insektycydem należy się zdecydować w momencie przekroczenia przez szkodniki progu ekonomicznej szkodliwości (1 owad na roślinę w fazie zwartego kwiatostanu, lub 3–5 owadów na roślinę w fazie luźnego kwiatostanu);
• Należy przestrzegać zalecenia zawarte w etykiecie–instrukcji stosowania insektycydu i zawsze stosować środki ochrony roślin w dawkach zalecanych. Zbyt niskie dawki powodują wykształcenie odporności na średnim poziomie, natomiast zbyt duże w stopniu bardzo silnym;
• Zabiegi ochrony roślin należy wykonywać sprawnym, atestowanym sprzętem i przy odpowiednich warunkach meteorologicznych;
• Należy zwracać uwagę na konieczność ochrony zapylaczy i wrogów naturalnych słodyszka rzepakowego, ponieważ odgrywają one bardzo istotną rolę plonotwórczą, oraz w sposób naturalny ograniczają liczebność szkodnika.

 

Podobał się artykuł? Podziel się!