Plantację buraków do zbioru trzeba starannie przygotować – usunąć pośpiechy, burakochwasty i duże chwasty. Problemem są również kamienie i fragmenty łodyg rzepaku. Pozostawione utrudniają i przedłużają zbiór. Mogą także uszkadzać maszyny.

Przed zbiorem trzeba wykopać buraki na uwrociach. Ich szerokość powinna umożliwić swobodne wykonywanie nawrotów. Przy stosowaniu do zbioru maszyn 6-rzędowych szerokość uwroci musi wynosić 16,2 m.

Termin zbioru

Największe plony korzeni o wysokiej jakości technologicznej uzyskuje się po 180 dniach wegetacji. Dlatego zbiór buraków w przeciętnych latach powinien rozpocząć się w drugiej dekadzie października.

Słoneczna pogoda w sierpniu i we wrześniu przyspiesza osiągnięcie dojrzałości technologicznej  korzeni, a intensywne opady w tym okresie opóźniają zbiór. Ale upowszechnienie jednoetapowego zbioru buraków kombajnami samobieżnymi spowodowało, że intensywne opady, także śniegu, nie są obecnie takim utrudnieniem jak do niedawna.

Wpływ na termin zbioru ma intensywność nawożenia azotem, zdrowotność buraków i typ odmian. Wcześniej zbiera się buraki z plantacji nawożonych mniej intensywnie azotem oraz porażonych przez choroby i szkodniki. Odmiany cukrowe powinny być zbierane wcześniej niż odmiany plenne. Firmy hodowlano-nasienne przy charakterystyce odmian podają najczęściej zalecany termin zbioru.

Podczas zbioru ujawniają się wszystkie błędy agrotechniczne popełniane podczas siewu. Na przykład nierównomierne wschody z powodu niewłaściwego przygotowania przedsiewnego roli powodują wyrastanie korzeni o bardzo zróżnicowanej wielkości. Tymczasem najbardziej pożądane są korzenie średniej wielkości (0,6–0,9 kg). Zarówno większe, jak i mniejsze, zawierają mniej sacharozy, a więcej związków melasotwórczych. Nierówne odległości w rzędzie między roślinami powodują natomiast zróżnicowane ich wystawanie nad powierzchnię gleby i różną średnicę. W takich warunkach trudno jest o prawidłowe ogłowienie, które jest bardzo ważne. Związki utrudniające wydobycie cukru i zwiększające powstawanie melasy gromadzą się w główce korzenia i resztkach liści. Dlatego niekorzystne jest zbyt wysokie ogławianie. Zawartość cukru w tej części korzenia wynosi zaledwie 12 proc. Prawidłowe obcięcie gwarantuje wysoką zawartość cukru w burakach oraz brak odrostów młodych liści podczas składowania. Szkodliwe jest także ogławianie zbyt niskie. Korzenie powinny być ogławiane przy nasadzie liści w granicach szyjki korzeniowej.