Wejście w życie reformy rynku cukru może spowodować, że buraki cukrowe będą częściej niż co 4 lata powracać na to samo pole. Poza tym powszechne stało się rozrzucanie podczas zbioru pociętych liści buraczanych i ich przyorywanie. Dlatego nasili się występowanie chorób i szkodników buraków. Z tego względu standardem będzie uprawa nie tylko odmian tolerancyjnych lub odpornych na chwościka buraka, ale i rizomanię. Od kilku lat w katalogu unijnym znajdują się odmiany tolerancyjne na rizomanię i mątwika burakowego (np. odmiany Paulina, Pauletta), a także na chwościka buraka, rizomanię i rizoktoniozę (odmiana Fabiola). W dalszej perspektywie rozwinie się uprawa odmian tolerancyjnych lub odpornych nawet na cztery patogeny. Występowaniu mątwika burakowego przeciwdziała także w znacznym stopniu uprawa odmian mątwikobójczych gorczycy i rzodkwi oleistej, wysiewanych w międzyplonach ścierniskowych na przyoranie.

W starszych odmianach liście były ustawione prawie poziomo, co w pewnym stopniu ograniczało zachwaszczenie, ale górne liście zasłaniały dolne, co zmniejszało ich fotosyntezę. Nowe odmiany buraków odznaczają się tymczasem dużym spionowaniem liści, co powoduje, że promienie słoneczne lepiej docierają do dolnych liści, a to  sprawia, że odmiany te wytwarzają więcej cukru. 

Nawożenie fosforem i potasem musi być dostosowane do zasobności gleby, dlatego musi być poprzedzone jej analizą. Systematycznie maleją dawki azotu stosowane w uprawie buraków, bo jest to składnik pokarmowy, który zastosowany w nadmiarze w największym stopniu obniża zawartość cukru w korzeniach i jego plon. Bardzo dobre efekty daje nawożenie startowe stosowane razem z siewem buraków. Problemem są stosunkowo wysokie ceny siewników wyposażonych w aplikatory do takiego nawożenia. W wypadku siewników krajowych zakup aplikatora to wydatek co najmniej kilku tysięcy zł.

Buraki sieje się coraz wcześniej, w wielu rejonach nawet w marcu. Mimo że w tym roku wystąpiły silne przymrozki podczas wschodów roślin, nie ma odwrotu od wczesnych siewów. Tylko w ten sposób można uzyskać wysokie plony korzeni i cukru. W rejonach zagrożonych występowaniem szkodników podczas początkowego wzrostu buraków (skoczogonki, koziułkowate, drutowce, mszyce, pchełka burakowa, pędraki, rolnice, śmietki), niezbędny jest zakup nasion zaprawianych droższą zaprawą insektycydową.

W ochronie przed chwastami dominuje obecnie system zabiegów powschodowych obejmujący nawet 3 zabiegi. Jednocześnie konieczna jest skuteczna ochrona fungicydowa podczas wegetacji roślin (najczęściej dwa opryski).

Wzrasta znaczenie zbioru jednoetapowego samobieżnymi kombajnami. Większość cukrowni, szczególnie z kapitałem zagranicznym, nie przyjmuje buraków dostarczanych  przez rolników, a pozwala jedynie na transport samochodowy. Dlatego korzenie po zbiorze muszą być przechowywane na pryzmach na polu rolnika. Jeśli odbiór zaplanowany jest w późniejszym terminie, konieczne jest okrywanie pryzm włókniną. Przed odstawą korzenie są bardzo intensywnie doczyszczane za pomocą doczyszczarki. Rolnik musi sobie zdawać sprawę, że za straty cukru zachodzące podczas przechowywania korzeni płaci sam, bo cukrownia oznacza zawartość cukru w burakach, w czasie ich przewiezienia do cukrowni i skierowania bezpośrednio do przerobu.

Źródło "Farmer" 24/2005

Podobał się artykuł? Podziel się!