Choroby grzybowe powodują uszkodzenie, a w następstwie ograniczenie i utratę powierzchni asymilacyjnej rośliny, jaką są liście. Bezpośrednim efektem tego procesu jest zahamowanie wzrostu roślin i wstrzymanie przyrostu masy korzenia buraków. Konsekwencją utraty liści przez chorą roślinę jest dążenie do szybkiego wytworzenia wtórnej rozety liściowej.

Powstanie nowego aparatu asymilacyjnego wiąże się oczywiście z gwałtownym zapotrzebowaniem rośliny na energię niezbędną do szybkiego wzrostu liści. Podstawowym źródłem tej energii jest zgromadzony w korzeniach cukier. Wystąpienie objawów choroby wiąże się więc z poważnym spadkiem zawartości sacharozy w korzeniach. W chorych roślinach stwierdza się obniżenie zawartości cukru o 1,5–2 proc. (co stanowi 10–15 proc. całkowitej zawartości cukru w korzeniach). Znacznemu obniżeniu ulega również plon korzeni, który przy intensywnym wystąpieniu choroby może spaść do 40 proc. zbioru uzyskiwanego w warunkach normalnych.

Więcej czytaj w FARMER 12/2009 

Zamów FARMERA

Podobał się artykuł? Podziel się!