Eksport cukru z Unii jest ściśle kontrolowany i ograniczany przez porozumienia w ramach WTO. Przyjęte limity mają być zniesione od 1 października 2017 roku. Istnieje jednak obawa, że całkowite uwolnienie eksportu cukru nie będzie miało miejsca. Możliwość eksportu stwarza plantatorom i przetwórcom warunki w ramach których mogą reagować na zachowania rynku światowego. Ta ścieżka eksportowa jest niezbędna, żeby zrównoważyć napływ importu oraz zapewnić, że przewidywane zwiększenie powierzchni upraw buraków po zniesieniu kwotowania, nie wpłynie negatywnie na równowagę rynkową. Limity wywozowe nie mogą być utrzymywane i powinny zostać zniesione, w przeciwnym razie niezbędne będzie utrzymanie kwotowania produkcji cukru do 2020 roku – mówił Krzysztof Nykiel prezes Krajowego Związku Plantatorów Buraka Cukrowego na konferencji „Burak-cukier-perspektywy” zorganizowanej 6.10.br. w Poznaniu.

W sezonie 2017/18 (październik/wrzesień) eksport cukru buraczanego z UE może podwoić się do 3 mln ton. Powodem jest zniesienie kwotowania produkcji cukru w UE w październiku 2017 roku, co ma skutkować wzrostem jego produkcji. Do 2020 roku średni plon technologiczny cukru w UE ma wzrosnąć do 14 ton w przeliczeniu na hektar upraw buraków cukrowych, w sezonie 2014/15 wyniósł 12,1 t/ha. Przewiduje się, że kraje z północnej części Europy, jak Niemcy i Francja zintensyfikują produkcję, a z południowej części, czyli Hiszpania, Włochy prawdopodobnie ją ograniczą, a być może nawet zaprzestaną.

W przypadku Polski w pierwszym półroczu br. wywóz polskiego cukru obniżył się w relacji rocznej, jednocześnie jego przywóz uległ głębokiej redukcji. Eksport zmniejszył się znacznie dynamiczniej wartościowo niż ilościowo, podobnie było w przypadku spadku importu co należy łączyć z obniżką cen.

Eksport cukru z Polski w pierwszym półroczu br. wyniósł 234,1 tys. ton, a jego wartość 100,8 mln euro. Oznacza to spadek r/r o odpowiednio 8 i 19 proc. Średnia wartość eksportu obniżyła się o 12 proc. do 431 eur/t, czyli do około 1,78 zł/kg. Głównym odbiorcą polskiego cukru w tym okresie były kraje unijne, gdzie trafiło 65 proc. wywozu. Do UE cukier sprzedawano średnio po 463 eur/t (-19 proc. r/r), czyli po ok.1,92 zł/kg. Do krajów trzecich cukier trafiał średnio po 371 eur/t (+12 proc. r/r), czyli po ok. 1,54 zł/kg. Głównymi odbiorcami wśród krajów unijnych były Niemcy, Węgry i Litwa oraz Grecja, a z krajów pozaunijnych Izrael, Kazachstan, Rosja i Liban.