Spór między plantatorami buraków cukrowych, a producentami cukru toczy się od kilku lat. W trakcie ostatniej kampanii cukrowniczej współpraca układała się na podstawie porozumień cząstkowych między związkami plantatorów przy poszczególnych cukrowniach i ich właścicielami. Nie funkcjonowały (i stan ten utrzymuje się do dzisiaj) zapisy o charakterze krajowym. Producenci cukru byli dzięki temu w stanie narzucić rolnikom swoją, czyli dla siebie korzystną interpretację przepisów prawa unijnego.

Długotrwały pat w rozmowach miedzy stronami, skłonił ministra rolnictwa i rozwoju wsi Marka Sawickiego do podjęcia mediacji. Z jego inicjatywy odbyło się 16 lutego spotkanie przedstawicieli plantatorów buraków cukrowych i producentów cukru. Po jego zakończeniu ogłoszono, że nastąpiło przybliżenie stanowisk plantatorów buraków cukrowych i producentów cukru. W zaistniałej sytuacji minister Sawicki zaproponował przedstawienie uzgodnionego tekstu Porozumienia Branżowego do 25 lutego 2010 r.

Porozumienie nie zostało w dniu wczorajszym zawarte. Spór dotyczy trzech kwestii:
1. Zasady rozdziału pomiędzy producentów cukru i plantatorów buraków cukrowych różnicy między ceną referencyjną, a rzeczywistą ceną sprzedaży cukru;
2. Wysokość premii za wczesne i późne dostawy buraków cukrowych;
3. Kosztów transportu buraków cukrowych z pola rolnika do cukrowni.

Szczególne kontrowersje budzi pierwszy sporny punkt. Wynika on z pewnych zaszłości, jak i obecnej sytuacji na światowym rynku cukru. Wysokie ceny giełdowe cukru spowodowały, że producenci cukru osiągnęli wyższe zyski niż zakładali. Nie znalazło to jednak przełożenia, na dochody polskich plantatorów. Cukrownie nie podzieliły się z nimi zyskiem nadzwyczajnym. Stan ten odbiega od standardów obowiązujących w krajach starej unii. Tam zysk ten, dzielony jest między partnerów po równo. Podobnie z resztą jak koszt dowozu buraków od rolnika do cukrowni. W Polsce, za transport płaci głównie plantator.

Podpisanie Porozumienia Branżowego określającego wzajemne relacje pomiędzy plantatorami buraków cukrowych i producentami cukru wynika nie tylko z przepisów wspólnotowych, ale jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania branży cukrowniczej w Polsce, trzecim co do wielkości producentem cukru w Unii Europejskiej.
Ministrze Sawicki czekamy na rozstrzygnięcie sporu.

Źródło: farmer.pl