W czasie obrad zwrócono uwagę na zagrożenia dla trwałości i wielkości uprawy buraka cukrowego w Polsce, podkreślając takie zagadnienia jak:
•    niekontrolowany napływ cukru trzcinowego na europejski rynek cukru;
•    brak pozaspożywczego wykorzystania cukru w Polsce (tzw. cukier przemysłowy);
•    próby ograniczenia eksportu przez Komisję Europejską;
•    niezakończony proces restrukturyzacji i modernizacji cukrowni w Polsce (stosunkowo niski średni dobowy przerób buraka, wielkość zatrudnienia, wielkość zużycia energii, obniżanie kosztów produkcji tylko kosztem plantatorów);
•    przyszłość płatności cukrowej po 2012 roku, brak działań w tej sprawie w MRiRW;
•    brak zgody producentów cukru na porozumienie branżowe oraz warunki umów kontraktacji buraka (kompleksowa obsługa buraka, koszty magazynowania cukru, wczesne i późne dostawy buraków, brak udziału plantatorów w nadwyżce ponad cenę referencyjną cukru);
•    brak rozwiązań systemowych w przypadku niewykopania buraków z powodu niekorzystnych warunków atmosferycznych (np. zamarznięte plantacje) oraz zagwarantowania plantatorom zwrotu poniesionych kosztów uprawy.

Zjazd Delegatów podjął uchwałę w sprawie działań zmierzających do podpisania ogólnokrajowego Porozumienia Branżowego oraz uchwałę o prowadzeniu działań przez Zarząd Główny, mających na celu pomoc plantatorom, którzy chcą przejść do innych cukrowni w związku ze zmianą właściciela.

Zjazd Delegatów odniósł się pozytywnie do kwestii prywatyzacji Krajowej Spółki Cukrowej S.A., w której udział wezmą plantatorzy buraka cukrowego. Jednocześnie zobowiązał Krajowy Związek Plantatorów Buraka Cukrowego do koordynacji i nadzoru działań związanych z tą prywatyzacją.

Po dyskusji przyjęto ramowe stanowisko Krajowego Związku Plantatorów Buraka Cukrowego w sprawie Wspólnej Organizacji Rynków w sektorze cukru po roku gospodarczym 2014/15. Mając na uwadze drastyczne doświadczenia wynikające z reformy europejskiego sektora cukru z 2006 r., która między innymi spowodowała znaczną obniżkę dochodów plantatorów buraka cukrowego oraz redukcję produkcji cukru w Polsce poniżej wewnętrznego spożycia uważa, że przyszła Wspólna Organizacja Rynków w sektorze cukru musi opierać się na dwóch podstawowych fundamentach, jakimi są:
•    system kwot narodowych, których poziom nie powinien być niższy niż wewnętrzna konsumpcja;
•    cena minimalna buraka cukrowego.

Ponadto Krajowy Zjazd Delegatów stwierdził, że koniecznym jest wprowadzenie systemu, który przyczyni się do zachowania równowagi pomiędzy plantatorami buraka cukrowego a dominującymi na rynku producentami cukru. Taką równowagę może zapewnić wzmocnienie instytucji Porozumienia Branżowego oraz zapisów obecnego Załącznika II do rozporządzenia Komisji (WE) nr 952/2006 – „Warunki zakupu buraków”, w szczególności w kwestii podziału pomiędzy producentów cukru i plantatorów nadwyżki wynikającej ze sprzedaży cukru ponad cenę referencyjną.