Chwasty
Chwasty, które łatwo się rozmnażają lub mają silnie rozbudowany system korzeniowy, jest trudno zniszczyć. Dotyczy to perzu, ostrożenia, rdestów, szarłatu i bratków. Poza tym ich zwalczanie jest bardzo kosztowne. Dlatego na kilka lat przed uprawą buraków na danym polu nie wolno dopuścić do wytworzenia przez chwasty nasion i rozłogów. Jeśli chwasty wytworzyły już nasiona, trzeba je usunąć z pola w taki sposób, aby nie dopuścić do ich osypania, a następnie głęboko zakopać. Podobnie trzeba postąpić, gdy na plantacji pojawią się burakochwasty, które są krzyżówką buraków cukrowych z burakiem morskim. W Polsce pojawiły się one wraz z rozpowszechnieniem nasion zagranicznych odmian buraków reprodukowanych na południu Europy.

Płodozmian
Odpowiednio długa przerwa w uprawie buraków na tym samym polu jest najbardziej skutecznym sposobem powstrzymywania rozwoju mątwika. Na glebach lżejszych przerwa powinna wynosić 5-6 lat, a na cięższych - 4 lata. Niepożądanym przedplonem dla buraków jest rzepak - żywiciel mątwika. Poza tym nierozłożone kawałki łodyg rzepaku mogą powodować utrudnienia podczas przerobu korzeni. Należy także zachować odstęp od plantacji roślin kapustnych (rzepak i warzywa), by nie zwiększać zagrożenia ze strony mątwika. Izolacja przestrzenna od roślin kapustnych i ziemniaków ogranicza występowanie rolnic.

Nie powinno się także uprawiać buraków po kukurydzy, bo jest ona żywicielem rizoktoniozy, atakującej korzenie buraków. Nie wolno także uprawiać buraków po zaoranych łąkach, bo sprzyja to występowaniu  drutowców i koziułkowatych.

Buraków nie powinno się uprawiać ani po roślinach okopowych, ani po motylkowych grubonasiennych. Rośliny te sprzyjają rozwojowi grzyba powodującego zgorzel powschodową buraków. Skuteczną metodą zapobiegania rozwojowi tej choroby jest uprawa buraków po zbożach. Ze zbóż najlepszym przedplonem dla buraków jest pszenica. Na resztkach słomy rozwijają się grzyby i bakterie, które ograniczają aktywność patogenów glebowych porażających buraki.