Pierwsze objawy porażenia roślin obserwuje się zwykle w pierwszej połowie czerwca, lub - w przypadku wystąpienia warunków pogodowych niesprzyjających rozwojowi choroby - dopiero w lipcu a nawet sierpniu. Na brzegach liści pojawiają się wodniste, żółto-brunatne, niekształtne plamy. Z czasem plamy ciemnieją i powiększają się. Jeśli warunki sprzyjają patogenom, wszystkie liście mogą zgnić w ciągu kilku dni.

Porażeniu sprzyja wilgoć. W okresach utrzymujących się opadów deszczu lub mgieł, na dolnej stronie liści, na pograniczu tkanki zainfekowanej i zdrowej tworzy się biały nalot - trzonki i zarodniki konidialne. Przy suchej pogodzie procesy gnilne ulegają zahamowaniu. Zaatakowane liście zasychają i marszczą się, a nalot grzybni nie występuje.

Brunatne plamy i biały nalot mogą wystąpić również na łodygach. Kolejność występowania objawów choroby na zielonych częściach roślin jest różna - czasem infekcja rozpoczyna się na liściach a następnie obejmuje łodygi, czasem to łodygi porażane są pierwsze lub choroba atakuje wszystkie organy jednocześnie. Zarodniki grzybni rozwijające się na łodygach w postaci białego nalotu nie zanikają przy suchej i słonecznej pogodzie.

Choroba atakuje również bulwy. W czasie zbioru lub dopiero w trakcie przechowywania na powierzchni bulw można dostrzec sine, niekształtne wgłębienia. Po przecięciu widać, że miąższ brunatnieje w głąb bulwy od miejsca przebarwienia na powierzchni. Początkowo, gnijąca część jest twarda. Na skutek zakażenia wtórnego przez inne drobnoustroje staje się mokra.

Hodowla odpornościowa nadal nie jest w stanie zapewnić wystarczającej ochrony ziemniaka przed infekcją zarazy. Aby skutecznie zwalczać tę chorobę, należy połączyć metody agrotechniczne i chemiczne.

Podstawą w walce z zarazą jest wysadzanie zdrowych sadzeniaków odmian o podwyższonej odporności na tę chorobę. Dobre rezultaty przynosi sadzenie bulw podkiełkowanych lub pobudzonych oraz wysokie obsypywanie roślin w celu minimalizacji zagrożenia porażenia bulw.

W przypadku wczesnych odmian, sadzenie w optymalnym dla regionu terminie pozwala na ich zbiór przed wystąpieniem choroby.

W procesie sortowania należy wyłowić wszystkie bulwy noszące ślady zakażenia a następnie je zniszczyć.