Burak cukrowy jest rośliną o dużych wymaganiach glebowych i pokarmowych. Wymaga stanowisk żyznych, pozwalających na dobry rozwój systemu korzeniowego. Pod uprawę tej rośliny warto wybierać gleby najlepsze, niezbyt zwięzłe, raczej cięższe i średnie. Unikać natomiast należy gleb lekkich, zbyt przepuszczalnych, zakwaszonych, o małej zawartości próchnicy. Uprawa buraka cukrowego nie należy do najłatwiejszych i pochłania spore nakłady. Z tego między innymi powodu doczekała się wielu modyfikacji. Każda technologia uprawy ma swoje wady i zalety, wszystkie jednak muszą stwarzać roślinom odpowiednie warunki do wzrostu i rozwoju.

TRADYCYJNIE- O BORNIKI G ŁĘBOKAO RKA

W Polsce nadal dominuje tradycyjny system uprawy roli opierający się na orce. Najczęściej jest to orka głęboka (ziębla). Przed orką często wywożony jest obornik, ewentualnie wcześniej wysiewa się, a następnie likwiduje międzyplon ścierniskowy. Korzystanie z obornika bądź zielonej masy na przyoranie stanowi doskonałe źródło tak potrzebnej w glebie materii organicznej.

W uprawie buraka cukrowego, który jest wrażliwy na nadmierne zagęszczenie warstw podornych, opłaca się stosować głębosz. Zabieg ten zwiększa retencyjność gleby i usprawnia warunki wodno-powietrzne. W latach suchych poprawia zatem podsiąkanie, a w przekropnych - wsiąkanie wody. Zabieg głęboszowania najlepiej wykonywać pod przedplon buraka. Pod przedplon warto również stosować wapnowanie, zwłaszcza gdy stwierdzone pH jest dalekie od optymalnego. Plonotwórcze oddziaływanie tych zabiegów będzie widoczne w całym płodozmianie.

Warto pamiętać, że stosowanie orki pogłębionej w celu likwidacji podeszwy płużnej nie jest najlepszym rozwiązaniem. Dochodzi wówczas do wydobywania na powierzchnię silnie zagęszczonej i często zakwaszonej warstwy podornej, tzw. martwicy, ze szkodliwą dla roślin zawartością glinu i żelaza.

Tradycyjna orka przedzimowa pod burak najczęściej wykonywana jest na głębokość 25-30 cm. W przypadku cięższych stanowisk gleba powinna być pozostawiona na okres zimy w ostrej skibie. Na glebach średnich i lżejszych ze względu na późniejsze ryzyko umieszczenia nasion w przesuszonej warstwie gleby zalecane jest wyrównanie roli przed zimą.

Coraz częściej przed orką zimową nawozi się glebę potasem i fosforem. Decyzje o wysokościach dawek zawsze należy podejmować po wykonaniu odpowiednich analiz glebowych i dokonaniu oceny poziomu zasobności gleby w te składniki. Nie należy się obawiać strat tych pierwiastków na drodze wymywania w okresie zimowym. Gleby ciężkie, a nawet średnie mają z reguły dobrze wykształcony kompleks sorpcyjny, który jest w stanie zatrzymać większość pierwiastków w glebie.