P

Zwalczanie

Producenci sadzeniaków rejestrują swoje plantacje nasienne w Wojewódzkim Inspektoracie Ochrony Roślin i Nasiennictwa w swoim rejonie. Jego inspektorzy przeprowadzają kontrolę występowania Cms na bulwach i na roślinach. W wypadku podejrzenia bakteriozy pierścieniowej do czasu jej potwierdzenia nie można przemieszczać partii ziemniaków, z których podejrzane bulwy pochodzą. Nie można też ich mieszać z innymi ziemniakami, ani przeznaczyć do sadzenia. Szczegółowe zabiegi są wymienione w rozporządzeniu ministra rolnictwa z dnia 6 kwietnia 2007 r.

Jeśli diagnoza zostanie potwierdzona, bulwy nie nadają się na sadzeniaki. Mogą być natomiast skierowane do przetwórstwa (pod szczególnymi rygorami) z przeznaczeniem na krochmal lub alkohol, a także wykorzystane w gospodarstwie jako pasza i do konsumpcji. Równocześnie z zagospodarowaniem porażonych ziemniaków uruchamiane są procedury, które mają na celu ograniczenie rozprzestrzeniania się sprawcy choroby, m.in. ustala się zasięg prawdopodobnego porażenia. Za skażone uznaje się miejsce uprawy, maszyny, środki transportu, opakowania, przechowalnie i przedmioty, które miały kontakt z bulwami lub roślinami ziemniaka.

Ochrona plantacji

Najlepszą ochronę uzyskuje się poprzez stosowanie zdrowych sadzeniaków z równoczesnym zachowaniem wysokiej higieny uprawy i przechowywania zebranego plonu. Do zwalczania bakteriozy nie stosuje się środków chemicznych. Nie jest też prowadzona hodowla odmian odpornych na Cms. Nie znaleziono bowiem źródła najwyższej odporności – kiedy ziemniak po zakażaniu sztucznym nie choruje. Podwyższona odporność nie jest interesująca, bo w bulwach takich odmian trudniej byłoby wykryć obecność bakterii i mogłyby one przyczynić się do niekontrolowanego rozprzestrzeniania się bakterii.

Autorka pracuje w Instytucie Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, Oddział w Młochowie

Źródło: "Farmer" 21/2007

Podobał się artykuł? Podziel się!