Ważnym zadaniem uprawy gleby przed sadzeniem jest stworzenie jednorodnie spulchnionej, odpowiednio nośnej warstwy bez brył i kamieni. To ułatwia w późniejszym czasie mechaniczny zbiór. Głębokość tej warstwy powinna wynosić 12–14 cm.

Przed sadzeniem
Uprawa wiosenna gleby ma duży wpływ na warunki wegetacji ziemniaków i decyduje o zbryleniu gleby w okresie zbioru. Gleba skłonna do zbrylania się musi być dokładnie pokruszona na całej głębokości warstwy, z której będzie formowana redlina podczas sadzenia i obsypywania. Bryły ziemi niepokruszone podczas uprawy przedsiewnej pozostaną w redlinie i nie będą zniszczone aż do zbioru. Glebę tak należy pokruszyć, aby przesiewała się przez szczeliny między prętami przenośników odsiewających w kombajnie (o średnicy poniżej 25 mm).

Wiosną, w zależności od warunków panujących na polu, liczbę przejazdów roboczych  powinno się ograniczyć do minimum. Uprawę gleb lekkich najlepiej wykonać bezpośrednio przed sadzeniem agregatem uprawowym składającym się z brony zębowej połączonej z wałem strunowym. W przypadku gleb bardziej zwięzłych, optymalnych do uprawy ziemniaków, ale niezakamienionych, najlepszym rozwiązaniem jest zastosowanie zestawu kultywatora o wąskich zębach, ustawionych w podziałce od 10 do 16 cm i wałów strunowych. Cięższe gleby, skłonne do zbrylania się, wymagają zastosowania aktywnych narzędzi doprawiających, tj. brony wirnikowej z wałem strunowym lub brony o poziomym wale z wałem zębowym, które pozwolą skutecznie rozdrobnić tworzące się po zimie bryły. Na glebach zakamienionych konieczne jest odkamienianie wiosną w celu poprawy jakości uzyskanych plonów. Wykorzystuje się do tego specjalne zestawy maszyn, za których pomocą w pierwszej kolejności wyoruje się bruzdy, a w drugim przejeździe maszyna zbiera i przesiewa warstwę orną, oddziela kamienie i większe bryły, które wrzuca na dno wcześniej wyoranych bruzd. Przy wykonywaniu wszystkich zabiegów doprawiających ważne jest, aby kierunek ostatniego przejazdu zestawu był zgodny z kierunkiem sadzenia.

Czym sadzić
Aktualnie znajdujące się w użytkowaniu sadzarki automatyczne można podzielić – w zależności od typu zespołu wysadzającego – na:
· tarczowo-chwytakowe,
· łańcuchowo-czerpakowe,
· taśmowo-czerpakowe.