Termin siewu buraka cukrowego powinien być dyktowany przede wszystkim warunkami glebowymi. Początkowy rozwój rzutuje na szybkość dalszego wzrostu rośliny. Mimo, że siewy już trwają, na niektórych polach warto poczekać jeszcze kilka dni.

Według zaleceń siew wykonujemy, gdy warstwa gleby o 10 cm głębokości ogrzeje się do temperatury 5 st. C. Przy dokonaniu siewu w glebę zbyt zimną, będziemy mieli opóźnione wschody, gdy dojdzie do tego jeszcze duża wilgotność musimy liczyć się z porażeniem siewek chorobami grzybowymi, może to też doprowadzić do zaskorupienia powierzchni pod wpływem późniejszego wzrostu temperatury i nasłonecznienia. Rozwijające się z nasion delikatne rośliny mają w tym wypadku mocno utrudniony start w postaci twardej bariery fizycznej.

Kolejnymi problemami pojawiającym się przy uprawie gleby zbyt wilgotnej jest ugniecenie i mazanie. Jeżeli przejazd po polu ciągnikiem - obojętne czy z agregatem uprawowym, czy z siewnikiem, pozostawia po sobie głębokie ślady musimy zdać sobie sprawę, że zbyt szybko podjęliśmy decyzje o siewie. W ten sposób niszczymy strukturę gleby, która ma bardzo ważne znaczenie dla rozwoju każdej rośliny.

Nie możemy też zbyt długo czekać. Każdy zabieg przeprowadzony w glebie zbyt przesuszonej prowadzi do jej nadmiernego rozpylenia i pogorszenia stosunków wodno-powietrznych, a co za tym idzie, nasiona będą miały gorsze warunki rozwojowe. Możemy wtedy zaobserwować opóźnione i nierówne wschody.
Decyzje o siewie możemy podjąć na podstawie obserwacji polowych. Przykładowym sposobem sprawdzenia, czy gleba nadaje się już pod siew jest organoleptyczne określenie jej wilgotności. W tym celu pobiera się za pomocą szpadla kilka prób na polu, po czym sprawdzamy te próby ściskając glebę w dłoni i zwracamy uwagę czy osypuje się i nie przylega do niej. Jeżeli spełnia te dwa warunki możemy wnioskować, że jest to optymalny termin do wykonania siewu. Fenologicznym terminem siewu buraka cukrowego jest też kwitnienie czeremchy.

Podobał się artykuł? Podziel się!