W uprawie buraków cukrowych od kilkunastu lat stosuje się osiem substancji aktywnych. Na ogół zabiegi są wykonywane zgodnie z Dobrą Praktyką Rolniczą, tzn. w różnego typu mieszaninach o odmiennych mechanizmach działania. Dzięki temu unika się uodparnianiania chwastów. Rotacyjne stosowanie od wielu lat tych samych substancji aktywnych spowodowało, że opanowano występowanie uciążliwych chwastów (przytulia, rumiany, komosa, szarłat, samosiewy rzepaku i niektóre rdesty) i znacznej grupy itowarzyszących im mniej groźnych gatunków (np. chabry, gwiazdnica, kurzyślad, przetaczniki i wiele innych). Od kilku lat obserwuje się jednak występowanie nowych gatunków chwastów, które nie są charakterystyczne dla uprawy buraków cukrowych i nie zawsze łatwo je zwalczyć. Ich pojawienie się zaczęło się od blekotu i rdestu ptasiego, a następnie zaobserwowano bodziszki i iglicę. W ostatnich latach prawie co roku docierają, często tylko lokalne, informacje, że wyrósł np. bniec, podbiał czy, jak do tej pory charakterystyczna tylko dla rzepaku, stulicha psia.
 W obecnym sezonie problem jest „chlebek” nazywany regionalnie także „chlebem”,  „babskim chlebkiem”, „babim serkiem” lub „guziczkowym zielem” – chwast o botanicznej nazwie ślaz zaniedbany (Malva neglecta). Ten popularny na całym niżu i niżej położonych terenach górskich chwast, dotąd spotykany jedynie na przydrożach i tzw. przychaciach, pojawił się teraz na polach obsianych burakami cukrowymi.

Ślaz zaniedbany jest rośliną dwuletnią lub wieloletnią, ciepłolubną – rozwija się w maju i czerwcu. Siewki mają nagie liścienie kształtu sercowato-strzałkowatego z wyraźnymi trzema nerwami wychodzącymi z nasady cienkiego ogonka. Liścienie i skrętolegle ułożone liście zebrane są w rozetę. Liście w zarysie są nerkowate, z wierzchu ciemnozielone, pod spodem sinozielone, z obu stron szczeciniasto owłosione. Łodyga ślazu jest rozgałęziona, leżąca, rozesłana, podnosząca się, na ogół naga – jeśli owłosiona, to bardzo rzadko, długości 10–50 cm. Liście są długoogonkowe z blaszkami liściowymi, w zarysie okrągławe z sercowatym wycięciem u nasady, karbowane, płytko 5–7 razy klapowane, nagie lub rzadko owłosione, z lekkim połyskiem. Kwiaty, na ogół 3–4, znajdują się w kątach liści na lekko omszonych szypułkach, są różowe, białoróżowe, rzadziej białe. Nasiona okrągłe, ciemnoszare lub brudnobrunatne, gładkie, o brzegach zaokrąglonych.