Biorąc pod uwagę dopiero co zakończoną drastyczną reformę regulacji rynku cukru, w wyniku której Polska stała się importerem netto cukru oraz w obliczu dalszych niedalekich zmian obecnych regulacji branżowych, sektor wymaga przewidywalności i pewności prawnej, które pozwolą na prowadzenie zrównoważonej i konkurencyjnej produkcji cukru w Polsce, z korzyścią zarówno dla plantatorów, jak i producentów cukru.

Przepisy, które znalazły się w rozporządzeniu, w szczególności zakładające jednostronne, uznaniowe narzucenie producentom cukru prawnego obowiązku podziału części przychodów w stosunku 50% / 50% stanowią daleko idącą, niekorzystną i niedopuszczalną ingerencję regulacyjną w rynek produkcji cukru w Polsce, zagrażającą jego trwałości, ignorującą dotychczasową praktykę stosowaną w relacjach pomiędzy producentami a rolnikami i obniżającą konkurencyjność producentów cukru działających w Polsce w stosunku do innych producentów w Europie i na świecie. Wpłyną również znacznie na podniesienie kosztów produkcji cukru w kraju, co może się przełożyć także na ceny cukru na rynku.

Wbrew wymogom prawnym oraz zapewnieniom Ministra rozporządzenie uwzględnia jedynie interesy plantatorów buraka cukrowego, całkowicie pomijając drugiego uczestnika rynku - producentów cukru, którzy od samego początku zgłaszali stanowczy sprzeciw wobec tego rozporządzenia. Takie działanie podważa zaufanie do Państwa Polskiego jako do państwa prawa i narusza zasadę praworządności określoną w Konstytucji RP, zgodnie z którą organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa.

Związek Producentów Cukru w Polsce stoi na stanowisku, że rozporządzenie jest niezgodne z prawem, ukierunkowane na uzyskanie określonych korzyści politycznych, a przede wszystkim niezwykle szkodliwe dla stabilności i przyszłości całego rynku cukru w Polsce. W dłuższej perspektywie zagraża produkcji cukru i uprawie buraka w Polsce oraz działa na niekorzyść nie tylko producentów cukru, ale również plantatorów buraka cukrowego.