Naukowcy należący do grupy BioPotato Network z Fredericton prowadzą rozległe badania nad wyhodowaniem ziemniaka, którego nać przestanie być atrakcyjnym pokarmem dla larw stonki ziemniaczanej. Podstawowym sposobem jest znaczne podwyższenie zawartości silnie toksycznego alkaloidu – solaniny, będącego naturalnym składnikiem soku komórkowego u tego gatunku. Obecność solaniny jest tak poważną barierą, że ziemniakowi zagrażają jedynie dwa szkodniki: mszyce i stonka. Wyselekcjonowane 8 odmian rodem z Peru stanowi bazę do prowadzenia prac w tym kierunku.

Równolegle z hodowlą prowadzone są prace zmierzające do uzyskania bioinsektycydu, którego substancją aktywną byłaby solanina i inne, towarzyszące jej związki chemiczne wyizolowane z soku łęt ziemniaczanych. Opracowanie nowego środka przyniosłoby wiele korzyści. Byłby on bardzo bezpieczny w stosowaniu – brak toksyczności w stosunku do ludzi i ekosystemu, a także eliminował możliwości zanieczyszczenia środowiska.

Prace nad bioinsektycydem są już uwieńczone pierwszymi sukcesami. Efektywnie niszczy on młodsze stadia rozwojowe, jednak jego skuteczność wobec form starszych jest jak dotąd niewystarczająca. Podobał się artykuł? Podziel się!