Naukowcy należący do grupy BioPotato Network z Fredericton prowadzą rozległe badania nad wyhodowaniem ziemniaka, którego nać przestanie być atrakcyjnym pokarmem dla larw stonki ziemniaczanej. Podstawowym sposobem jest znaczne podwyższenie zawartości silnie toksycznego alkaloidu – solaniny, będącego naturalnym składnikiem soku komórkowego u tego gatunku. Obecność solaniny jest tak poważną barierą, że ziemniakowi zagrażają jedynie dwa szkodniki: mszyce i stonka. Wyselekcjonowane 8 odmian rodem z Peru stanowi bazę do prowadzenia prac w tym kierunku.

Równolegle z hodowlą prowadzone są prace zmierzające do uzyskania bioinsektycydu, którego substancją aktywną byłaby solanina i inne, towarzyszące jej związki chemiczne wyizolowane z soku łęt ziemniaczanych. Opracowanie nowego środka przyniosłoby wiele korzyści. Byłby on bardzo bezpieczny w stosowaniu – brak toksyczności w stosunku do ludzi i ekosystemu, a także eliminował możliwości zanieczyszczenia środowiska.

Prace nad bioinsektycydem są już uwieńczone pierwszymi sukcesami. Efektywnie niszczy on młodsze stadia rozwojowe, jednak jego skuteczność wobec form starszych jest jak dotąd niewystarczająca.