Buraki cukrowe od momentu wysiewu do zbiorów są narażone na żerowanie wielu szkodników. Należy jednak zdawać sobie sprawę, że nie wszystkie gatunki okazują się na tyle szkodliwe, że wymagają interwencji insektycydowej. Większość z nich stwarza zagrożenie jedynie w początkowych fazach rozwojowych buraka cukrowego i tylko przy masowych pojawach. W późniejszym okresie nie wyrządzają szkód o znaczeniu gospodarczym. Należy także pamiętać, że oprócz szkodników na plantacji buraczanej licznie występują owady pożyteczne, w tym naturalni wrogowie szkodliwych gatunków. Liczna populacja np. biedronek (chrząszcze oraz larwy) tak skutecznie ogranicza rozwój mszyc, że zabieg może o kazać się niepotrzebny.

GROŹNE NA POCZĄTKU WEGETACJI

Teoretycznie w czerwcu szkodniki, które atakują we wczesnych fazach rozwojowych buraka cukrowego, powinny tracić na znaczeniu. W tym okresie stan roślin jest na tyle zaawansowany, że w przeciętne lata to wystarcza, by uniknąć większych szkód. Zauważmy jednak, że burak na skutek kwietniowych chłodów przeżywał duży stres, długo wschodził, przechodził przez kolejne fazy rozwojowe bardzo powoli. W takich warunkach działanie zapraw insektycydowych słabnie, a siewki dłużej niż zazwyczaj są narażone na wszelkie uszkodzenia. Nie wolno zatem na tym etapie bagatelizować i tych szkodników, które zazwyczaj szkody wyrządzają na plantacji w maju. W czerwcu mogą jeszcze dać o sobie znać.

Do fazy 2-4 liści groźne dla buraka może stać się żerowanie pchełki, w tym przede wszystkim pchełki burakowej. Zwalcza się ją w okresie pojawienia się chrząszczy lub po zauważeniu pierwszych poważnych uszkodzeń. Chrząszcze wygryzają w młodych roślinach niewielkie otwory. Podobne uszkodzenia może pozostawiać drobnica burakowa. Szkodnik ten bywa jednak w skutkach nieco groźniejszy. Chrząszcze dodatkowo mogą podgryzać siewki, a larwy przyczyniają się do powstania ranek w młodych liściach. Z jednej strony może to powodować zamieranie siewek, a z drugiej - uszkodzone rośliny są bardziej wrażliwe na działanie herbicydów. Wymienione wyżej szkodniki należy zwalczać, gdy przekroczą wyznaczone dla nich progi ekonomicznej szkodliwości (tab. 2) jednym z zarejestrowanych insektycydów (tab. 1).