Wśród wielu patogenów powodujących plamistość liści ziemniaków do najgroźniejszych (obok zarazy ziemniaka) zaliczyć można alternariozę ziemniaka. Sprawcą choroby są dwa gatunki grzybów z rodzaju Alternaria. Objawy porażenia nimi są bardzo podobne i dlatego określa się je wspólnym mianem alternarioza ziemniaka.

Znaczenie choroby i jej szkodliwość wynikają głównie z wczesnego porażania roślin. Grzyby atakują w fazie najintensywniejszego rozwoju roślin – w okresie kwitnienia i zawiązywania bulw. W ostatnich latach pierwsze infekcje chorobowe obserwowano najczęściej po 50–70 dniach od daty sadzenia. Termin ten w zależności od rejonu kraju przypadał na czerwiec do pierwszej dekady lipca. Straty plonu wywołane silnym rozwojem choroby mogą wynosić 10–30 proc., a w skrajnych wypadkach sięgać nawet 70 proc.

Objawy choroby

Brak Mg.jpg

Autor: J. Osowski

Opis: Brak magnezu.

Pierwszych objawów choroby należy szukać na najstarszych liściach dolnego piętra roślin. Powstają tam rozmieszczone nieregularnie czekoladowo-brązowe plamy. Początkowo są one małe, wysuszone, owalne lub kanciaste. Wielkość ich (średnica) waha się od 3–4 mm na początku infekcji do 10–15 mm w okresie późniejszym.

Wygląd plamy nekrotycznej jest charakterystyczny. Na powierzchni tkanki tworzą się nieregularnego kształtu pierścienie, które są granicami okresów rozwojowych choroby i jednocześnie obrazem reakcji obronnej rośliny starającej się w ten sposób ograniczyć rozwój choroby. Układ pierścieni tworzących się na powierzchni plamy nekrotycznej swoim wyglądem może czasami przypominać tarczę strzelniczą lub słoje na ściętym pniu drzewa.

Często spotykany objaw choroby to chloroza wywołana działaniem kwasu alternariowego (toksycznej substancji wydzielanej przez grzyby). W konsekwencji na styku tkanki chorej i zdrowej powstaje żółta otoczka. Często mylone jest to z objawami powodowanymi przez zarazę ziemniaka, gdy dookoła plamy nekrotycznej także tworzy się strefa, ale jasnozielona.