Spośród kilkudziesięciu odmian buraków cukrowych zgłoszonych do badań urzędowych w latach 2004–2005, główne kryterium rejestrowe, tj. odpowiednią wartość gospodarczą, spełniło w doświadczeniach rejestrowych 15 odmian. W lutym 2006 r. zostały one wpisane do rejestru krajowego i odtąd mogą być oferowane do sprzedaży. Jednocześnie z inicjatywy hodowców nastąpiło wycofywanie z rejestru odmian starszych, o mniejszej zdolności plonotwórczej lub malejącym znaczeniu w uprawie. Pod koniec roku 2006 w krajowym rejestrze figurowało 68 odmian buraków, pochodzących z dziewięciu firm hodowlano-nasiennych.

Odmiany po zarejestrowaniu formalnie nie wymagałyby już dodatkowego testowania. Zgodnie z obowiązującym prawem niezbędnym warunkiem dopuszczenia ich do uprawy w Polsce jest wpis do rejestru krajowego bądź wpis do katalogu wspólnotowego (unijnego). W przypadku uprawy odmian zarejestrowanych jedynie za granicą mogłoby brakować rozeznania o zachowaniu się takich odmian w warunkach naszego kraju.

Nowe odmiany powinny wnosić pewien postęp hodowlany pod względem właściwości użytkowych. Odmiany sprzed kilku lat na tle odmian nowszych mogą więc wypadać względnie słabiej, a także ulegać pewnemu pogorszeniu w wyniku ich reprodukcji na szeroką skalę. Porównanie odmian z różnych lat rejestracji (w przyszłości być może  również odmian z rejestru krajowego i rejestru unijnego) odbywa się w Porejestrowych Doświadczeniach Odmianowych (PDO). Wyniki takiej oceny przydatne są przede wszystkim dla producentów cukru i plantatorów, ale także dla firm hodowlanych dostarczających nasiona, gdyż odmiany z aktualnymi wynikami badań mają większe szanse zbytu niż odmiany bez takich wyników.

Wyniki doświadczeń