Głównym gatunkiem zasiedlającym plantacje jest przędziorek chmielowiec (Tetranychus urticae) gatunek z rodziny przędziorkowatych. Szkodnik ten ma owalne ciało i różne ubarwienie. Może być bezbarwny, żółtozielony lub ceglastoczerwony. Charakterystycznym elementem są dwie ciemniejsze plamami z boku ciała. Zapłodnione samice zimują w ukryciach, szczelinach kory na resztkach roślin oraz w glebie.

Żer odbywa się po obu stronach blaszki liściowej. Na dolnej stronie widoczne są oprzędy (pajęczynki) z dorosłymi przędziorkami i znaczną ilością jaj. Zaś na górnej stronie pojawiają się drobne, jasne plamki tworzące tzw. mozaikę. Przędziorki wysysają soki z liści w których dochodzi do zakłócenia procesu fotosyntezy. Liście stają się chlorotyczne, brunatnieją aż w końcu zasychają. Wzrost i rozwój roślin jest zahamowany a ilość gromadzonego cukru w korzeniach spada. Objawy uszkodzeń widoczne są na brzegach pól z czasem placowo na większym areale uprawy.

Rozwojowi szkodników sprzyja ciepła i słoneczna pogoda. Aktualnie nie jest obserwowane zagrożenie tym szkodnikiem, ale kiedy nadejdą upały ta sytuacja może się zmienić, dlatego warto przyjrzeć się plantacjom, aby w porę zareagować.

Do zwalczania tego szkodnika w uprawie buraka cukrowego jest tylko jeden preparat do zwalczania o tymczasowej rejestracji (27 czerwca do 30 września br.):

·        Ortus 05 SC  (fenpiroksymat) zalecany w dawce 1,5−2 l/ha.

 

Podobał się artykuł? Podziel się!