Wartość nawozowa liści od buraka cukorwego zarówno dla rośliny następczej jak i dla całego zmianowania może być różna. Przede wszystkim zależy od masy liści jaką pozostawiamy na polu.

Według badań przeprowadzonych na UP w Poznaniu masa liści buraków wynosząca 48t z ha jest źródłem 192 kg azotu, 336 kg potasu, 38 kg fosforu. 48 kg magnezu, 96 kg wapnia oraz 96 kg sodu. Przy czym wykorzystanie tychże składników bywa zmienne i zależne od kilku czynników.
Wartość nawozową liści buraczanych rozpatruje się z reguły w cyklu jednosezonowym, lecz jak to bywa z nawozami naturalnymi ich działanie jest znacznie dłuższe.

Mineralizacja liści buraczanych zachodzi stosunkowo szybko. W następnym sezonie może się z nich uwolnić cały azot, który przykładowo zboże jare wykorzysta średnio w 40 %, a kukurydza która dobrze wykorzystuje składniki pokarmowe pochodzące z wprowadzonej do gleby biomasy, nawet w 75 %.

O ilości uwolnionego azotu decydują głównie warunki na przestrzeni zimy. Przy wczesnym zbiorze buraków i w warunkach wilgotnej gleby oraz jeszcze stosunkowo wysokich temperaturach, proces mineralizacji w dużym stopniu zachodzić będzie już jesienią i straty tego składnika mogą być znaczne. W przypadku późnego zbioru, mrozy zatrzymają przebieg ich rozkładu i w efekcie większość składników dostępna będzie na wiosnę.

Ilość uwalnianego azotu jest na tyle duża, że nie zaleca się uprawy jęczmienia browarnego po stanowisku gdzie przyorano dużą biomasę liści buraczanych. Tym bardziej, że duże ilości azotu będą właśnie dostępne w okresie nalewania ziarna, co znacznie pogorszy jakość technologiczną surowca browarnego.

Potas również łatwo się uwalnia i szacuje się że 50 - 70 % może zostać wykorzystana przez rośliny następcze. To sprawia, że nawożenie potasem pod rośliny jare można praktycznie zaniechać.

Pozostałe składniki równie dobrze są uwalniane i wykorzystywane w 50-75%, w zależności od długości wegetacji rośliny następczej. Liście buraczane są dobrym źródłem wapnia oraz magnezu.

Jedynie fosfor należy do składników, których po pierwsze liście buraczane zawierają niewiele, a po drugie większość tego składnika po mineralizacji szybko zostaje przechwycona przez mikroorganizmy. Ilość uwalnianego fosforu może pokryć zapotrzebowanie na wyprodukowanie zaledwie 1 t ziarna zbóż jarych.

W związku z powyższym przy uwzględnieniu stopnia wykorzystania składników pochodzących z liści buraczanych można przyjąć że 48 t przyoranej biomasy na ha, roślina następcza wykorzysta średnio 77 (zboża jare) - 140 (kukurydza) kg/ha azotu, 200 kg potasu, 13 kg fosforu, 19 kg magnezu, 30 kg wapnia oraz 60 kg sodu.

Podobał się artykuł? Podziel się!