Ostatni suchy sezon nie wybaczył błędów związanych z agrotechniką uprawy gleby i nawożenia. Uwidoczniły się różnice w wielkości uzyskanych plonów pomiędzy poszczególnymi plantatorami uprawiającymi buraki cukrowe. Są różnice (często znaczne) w plonowaniu na sąsiednich plantacjach, będących w tych samych lokalizacjach, o podobnych warunkach glebowych i identycznym przebiegu pogody.

W rejonie plantacyjnym Gostynia uzyskano średnio 52,7 t/ha buraków, a plon cukru to 1,01 t/ha. Plon buraka w rejonie Miejskiej Górki wynosił 48,1 t/ha, natomiast plon cukru 9,1 t/ha. W rejonie Środy Wielkopolskiej buraki plonowały na poziomie 56,2 t/ha, plon cukru wyniósł 10,3 t/ha. Na plantacjach w okolicach Glinojecka uzyskano plon burków wielkości 50,8 t/ha i plon cukru 8,8 t/ha.

Chcąc uniknąć zniżki plonów buraków szczególnie warto zwrócić uwagę na zasobność gleby w podstawowe składniki pokarmowe. Jeśli ponownie w nadchodzącym sezonie w czasie wegetacji upraw wystąpią suche warunki wówczas nie powinno zabraknąć potasu dla roślin.

Potas warunkuje lepsze pobieraniu azotu przez rośliny, odpowiada za ich gospodarkę wodną i węglowodanową. Oznacza to, że potas wpływa na poziom cukru w korzeniach, a także odporność na suszę i okresowe chłody. Dlatego szczególnie braki potasu uwidaczniają się w czasie suszy: liście buraków są ciemnozielono niebieskie. W efekcie plon buraków jest niski, o obniżonej zawartości cukru w korzeniach.