Słonecznik ma mniejsze wymagania pod względem nawożenia i ochrony w porównaniu do rzepaku, jednakże ma duże wymagania cieplne i musi być uprawiany na polach dobrze nasłonecznionych. Słonecznik oleisty udaje się szczególnie dobrze na czarnoziemach i czarnych ziemiach. Może być uprawiany również na glebach brunatnych oraz na piaskach mocno i średnio gliniastych zalegających na glinie. Dobrze rozwija się również na glebach, gdzie występują okresowe braki wilgoci. Pod uprawę słonecznika na nasiona nadają się gleby żyzne i zasobne w składniki pokarmowe w klasach bonitacyjnych nie słabszych niż IVa. Najbardziej odpowiedni jest odczyn obojętny o pH 6,6-7,2.

Nawożąc słonecznik nie należy stosować wysokich dawek azotu, gdyż przedłuży to dojrzewanie roślin oraz wpłynie na podatność na choroby. Stosuje się 60-80 kg N/ha w formie saletry amonowej w dniu wysiewu słonecznika 60-90 P2O5 kg/ha przed orka zimową lub przed siewem, 120-180 K2O kg/ha przed orką siewną. Słonecznik można siać po okopowych, strączkowych, motylkowatych z trawami oraz po zbożach.

Choć jest to wartościowe źródło tłuszczów, zawartość w nasionach jest w granicach 40-45 proc., a zawartość białka 15-18 proc. Olej słonecznikowy zawiera w przewadze kwas linolowy, a wartość biologiczna białka jest nieco większa niż białka rzepakowego. To problemem przy uprawie jest osypywanie się nasion-niełupek co stanowi znaczną obniżkę plonu, dlatego powinno nim się obsiewać większe areały (nie mniej niż 20 ha). Wysianie słonecznika na mniejszych obszarach może okazać się nieopłacalne i przynieść straty, właśnie w wyniku osypywania się niełupek. Mniejsze obszary przeznaczone pod zasiew mogą przynieść znaczne stratye  Stąd na uprawę słonecznika w naszym kraju mogą się nastawić gospodarstwa wielkoobszarowe. Według danych GUS w 2011 obsiano 2 775 ha słonecznikiem, zebrano 51 793 ton, w 2012 powierzchnia upraw wzrosła do 3 255 ha, zebrano 57 333 ton, w 2013 roku powierzchnia zasiewów słonecznikiem objęła 2 624 ha, zebrano 45 979 ton.

Podobał się artykuł? Podziel się!