Powykręcane rośliny nazwano ftoplazmami, zniekształcenia wywołują bakterie zasiedlające rośliny. Wektorami chorób fitoplazmatycznych są owady z rodziny skoczkowatych, głównie skoczki i miodówki.

Zniekształcenie roślin rzepaku uwidacznia się z reguły przed kwitnieniem, można je też zaobserwować w czasie i po kwitnieniu. Moment wystąpienia porażenia decyduje o możliwości zawiązania nasion przez rzez rzepak.

Jeżeli fitoplazmy pojawią się przed kwitnieniem, wówczas takie rośliny nie zawiązują nasion. U roślin porażonych kwiaty rzepaku ulegają silnej deformacji. Płatki korony z reguły przekształcają się w liściopodobne twory o jasnozielonej barwie. Słupki są puste, rozdęte i wyrastają do około 5 cm.

Jeśli natomiast porażenie uwidocznia się później to na polu obserwuje się staśmione rośliny rzepaku z prawidłowo rozwiniętymi kwiatami. Taki rzepak raczej zawiąże nasiona, ale będzie ich mniej, mogą być zdeformowane i spękane.

Na polu obserwuje się przeważnie pojedyncze rośliny, które wyróżniają się z plantacji. Jeśli zdeformowana roślina nie ma kwiatów pozostaje długo zielona. W dojrzałym łanie będzie łatwo zauważalna. Choroba nie ma większego znaczenia gospodarczego. W doświadczeniach z roślinami porażonymi fitoplazmami otrzymano klony rzepaku, u których na skutek prowadzonej hodowli z antybiotykami ustąpiły objawy chorobowe.

Podobał się artykuł? Podziel się!