Przed spoczynkiem zimowym rzepak powinien wytworzyć rozetę składającą się z co najmniej 10-12 liści. Im więcej liści w rozecie, tym więcej rozgałęzień I rzędu wiosną, na których powstaje od 80 do 90 proc. łuszczyn. Pęd główny powinien być krótki, z nisko osadzonym pąkiem wierzchołkowym, aby był jak najmniej narażony na przemarznięcie zimą. Szyjka korzeniowa powinna osiągnąć średnicę przynajmniej 10 mm (im grubsza, tym lepiej), a system korzeniowy - być silnie rozbudowany i głęboko penetrować glebę. Rośliny o takim pokroju są najmniej narażone na uszkodzenia mrozowe i stwarzają warunki do osiągniecia wysokiego plonu.

Niejednokrotnie jesienny układ warunków pogodowych nie sprzyja naturalnemu ukształtowaniu właściwego pokroju przez rośliny. Długa, ciepła i przekropna jesień działa na nie pobudzająco, powodując nie tylko wytworzenie bardzo silnie ulistnionej rozety, ale niestety jednocześnie wynoszenie pąka wierzchołkowego ponad powierzchnię pola. W takich przypadkach należy zareagować, wykonując oprysk syntetycznymi regulatorami wzrostu. Zastosowane we właściwym momencie wyhamują wzrost roślin, zapobiegając niebezpieczeństwu silnych uszkodzeń mrozowych.

Na rynku dostępnych jest wiele preparatów służących do regulacji wzrostu rzepaku. Większość obecnie stosowanych środków to preparaty dwufunkcyjne (hamujące wzrost pędu nadziemnego i jednocześnie działające fungistatycznie) (tabela 2). Dostępne są także preparaty tylko skracające, które zawierają chlorek chloromekwatu (CCC) (tabela 1).

CCC - MOCNY EFEKT SKRACANIA

Chlorek chloromekwatu (CCC) odznacza się dość silnym działaniem regulującym. Jest to substancja antygiberelinowa, powszechnie stosowana jako antywylegacz u zbóż, która hamuje syntezę enzymów niezbędnych do biosyntezy giberelin w roślinie. Dzięki temu wpływa na obniżenie wysokości i na wzmocnienie podstawy łodygi. Niższa roślina jest bardziej odporna na wyleganie. CCC wpływa także na skrócenie szyjki korzeniowej, co sprzyja rozwojowi systemu korzeniowego. Dzięki temu rzepak staje się bardziej krępy i zwarty, a tym samym jest lepiej przygotowany do przezimowania.

TEBUKONAZOL I INNE TRIAZOLE

Triazole to grupa fungicydów systemicznych, bardzo popularna wśród rolników. Oprócz właściwości grzybobójczych posiadają także zdolność regulowania pokroju roślin. Mechanizm działania triazoli polega na zamianie lanosterolu do ergosterolu w grzybach patogenicznych i ent-kaurenu do kwasu ent-kauronowego (prekursora giberelin) w roślinach.