Dla młodego rzepaku groźne są przede wszystkim larwy III pokolenia. Muchówki wylatują najczęściej w 3 dekadzie sierpnia. Jak już informowaliśmy lokalnie szkodnik ten pojawił się w ilościach znacznie przekraczających próg ekonomicznej szkodliwości (3-5 śmietek w żółtym naczyniu w przeciągu 1-2 dni).

Wrzesień i początek października to okres intensywnego składania jaj przez śmietkę. Najczęściej wybiera ona miejsce tuż przy szyjce korzeniowej. W zależności od temperatury po kilku dniach wylegają się larwy, które natychmiast przystępują do żerowania wokół szyi korzeniowej rzepaku. Wraz ze wzrostem rośliny, larwy "schodzą" w dół korzenia.

W efekcie żerowania szkodnika rośliny mogą tracić turgor, żółknąć lub nawet zamierać. Uszkodzone korzenie oraz szyjka są w słabej kondycji i są narażone na przemarznięcie w trakcie zimy. Wiosną natomiast rzepak często wylega oraz wcześniej dojrzewa.

Sprzyjające wzrostowi roślin warunki (ciepła, długa jesień, brak ostrej zimy) oraz dobra kondycja fizjologiczna roślin sprzyjają regeneracji uszkodzonych przez śmietkę tkanek.

Obecnie nie ma zarejestrowanych preparatów do zwalczania śmietki kapuścianej w rzepaku. Ich liczebność znacznie mogą ograniczyć pyretroidy stosowane w przypadku pojawienia się gnatarza rzepakowca oraz pchełek. Wcześniej liczebność śmietek ograniczały również wycofane obecnie zaprawy insektycydowe, zawierające w swoim składzie substancje z grupy neonikotynoidów.  Podczas zwalczania śmietki kapuścianej ważne jest również niszczenie chwastów kapustowatych, zwłaszcza kwitnących, które wabią muchówki.