Mieszańce półkarłowe powstają w wyniku krzyżowania komponentu matecznego pochodzącego z czystej linii karłowych rzepaków z komponentem ojcowskim o słomie normalnej długości.

Według zapewnień firmy mieszańce półkarłowe wytwarzają krótką i mocną szyjkę korzeniową, są mało podatne na wzrost pędu głównego przed zimą i tworzą płasko rozłożoną rozetę, co zwiększa ich szanse na dobre przezimowanie.

Ponadto odmiany półkarłowe krzewią się od samego dołu, charakteryzują się niższym pokrojem i tworzą zwarty łan, który jest odporny na wyleganie.
Co więcej niższe rośliny są mniej narażone na uszkodzenia podczas zabiegów ochrony roślin, co jest szczególnie widoczne na ścieżkach technologicznych. Poza tym z racji tworzenia mniejszej biomasy mieszańce półkarłowe lepiej wykorzystują składniki pokarmowe oraz są bardziej tolerancyjne na warunki suszowe. W uprawie tych odmian zazwyczaj nie jest konieczny zabieg regulacji wzrostu. Użycie regulatorów jest zalecane jedynie w przypadku długiej i ciepłej jesieni.

Firma podczas spotkania wymieniała jeszcze jedną zaletę mieszańców półkarłowych. Ze względu na mniejszą ilość słomy tworzącej podczas zbioru pewny opór, zbiór mieszańców jest łatwiejszy i mniej energochłonny. Cieńsze i niższe łodygi rzepaku przyczyniają się do lepszej pracy przyrządu tnącego oraz wydajniejszej pracy rozdrabniacza słomy.

Firma zapewnia, że mieszańce półkarłowe nie ustępują w plonowaniu mieszańcom o dłuższej słomie. Poza potencjałem plonowania uzyskuje się to głównie dzięki mniejszym stratom podczas zbioru oraz poprzez mniejsze uszkodzenia na ścieżkach technologicznych, na których to rośliny rzepaku wytwarzają wiele produkcyjnych łuszczyn.

Nowe odmiany zostały zaprezentowane na poletkach doświadczalnych w Wilkowicach.Odmiana PX 104 wyróżnia się wyższą tolerancją na suszę, PX108 wysoką zawartością oleju, PX109 podwyższoną odpornością na specyficzne rasy suchej zgnilizny kapustnych (zawiera gen Rlm7).

Podobał się artykuł? Podziel się!