Obecnie podwyższone ryzyko porażenia roślin rzepaku przez sprawców suchej zgnilizny rzepaku (Leptosphaeria maculans, L. biglobosa) występuje w regionie nadmorskim, pojezierza pomorskiego, pomorsko-warmińskim, a także w regionie wielkopolski oraz sudeckim - dolnośląskim i sudeckim - na terenie województwa opolskiego.

Choroba pojawia się na roślinach, gdy rzepak ma 2-8 liści do fazy w pełni ukształtowanej rozety jesienią. Próg ekonomicznej szkodliwości dla suchej zgnilizny rzepaku jesienią to 20 proc. porażonych roślin, na ich powierzchni widoczne są początkowo żółte, chlorotyczne plamy o owalnym kształcie wielkości 2-5 mm. Potem plamy stają się jasnobrązowe lub jasnoszare , a na ich powierzchni widoczne są owocniki grzyba.

Do zwalczania suchej zgnilizny kapustnych wykorzystuje się preparaty z grupy triazoli. Stosując preparaty przeciwko sprawcom suchej zgnilizny kapustnych jednocześnie zwalcza się także czerń krzyżowych oraz przyczynia do mniejszego zagrożenia ze strony szarej pleśni i cylindrosporiozie