Na niektórych plantacjach rzepaku notuje się rośliny porażone mączniakiem prawdziwym. Objawy występują na różnych nadziemnych częściach roślin. Patogen ten tworzy charakterystyczny biały nalot, który w miarę postępu choroby opanowuje coraz większą powierzchnię tkanki. Silnie porażone części roślin słabną, żółkną i w efekcie końcowym zamierają. W lata ciepłe i wilgotne, które sprzyjają rozwojowi choroby, patogen szybko się rozprzestrzenia przez zarodniki konidialne. Może zdarzyć się tak, że całe rośliny będą pokryte białym nalotem.

Na tym etapie rozwoju rzepaku, który praktycznie już finiszuje, choroba ta nie ma większego znaczenia gospodarczego. W niewielkim tylko stopniu wpływa na stopień wykształcenia nasion, a więc i na plon.
W przeciętne lata chorobę dobrze ograniczają fungicydy zarówno kontaktowe jak i systemiczne stosowane standardowo w programie ochrony rzepaku. Mączniak najczęściej pojawia się przede wszystkim na obrzeżach plantacji, w łanach zaniedbanych, zachwaszczonych (wyższa wilgotność) lub przenawożonych azotem.

Podobał się artykuł? Podziel się!