Mimo trudnej sytuacji na rynku rzepaku i niskich cen specjaliści nie oczekują znacznego obniżenia się areału produkcji rzepaku pod zbiory roku 2014. W sezonie powierzchni uprawy sięgała około 800 tys. ha, a zbiory przekroczyły ponad 2 mln t. W ten sposób Polska stała się jednym z trzech największych producentów rzepaku i produktów jego przerobu w Unii Europejskiej.

Ważnym etapem technologii jest dobór odmian, których nie jest wcale mało na rynku. PSPO postanowiło stworzyć swój ranking, gdzie ocenia zarówno plon nasion i zdolność przezimowania - dwie cechy, które najczęściej rolnicy biorą pod uwagę. Nie zapomina też o zdrowotności i bada odporność na najważniejsze choroby, a także zawartość tłuszczu w nasionach.

Eksperci PSPO ustalili wagi dla cech następująco: plon nasion - 55 proc., zdolność przezimowania - 15 proc., zawartość tłuszczu w nasionach - 15 proc., odporność na wyleganie oraz na 4 ważniejsze patogeny rzepaku po 3 proc.

- Oceny porównawcze i rankingi odmian wykonano osobno dla odmian populacyjnych i dla odmian mieszańcowych rzepaku na podstawie danych z doświadczeń Centralnego Ośrodka Badania Odmian Roślin Uprawnych - Agencji Wykonawczej w Słupii Wielkiej (COBORU). Uwzględniono dane z lat 2011 i 2012. W rankingu odmiany są uszeregowane począwszy od najlepszych do stosunkowo gorszych oraz wydzielono 3 grupy odmian o podobnych właściwościach. W grupie nr 1 są odmiany najlepsze, w grupie nr 2 odmiany dość dobre, a w grupie nr 3 odmiany gorsze od pozostałych pod względem zespołu 8 cech. Kolorami oznaczono znaczenie każdej z cech danej odmiany w porównaniu z pozostałymi odmianami: kolor zielony - odmiana wyróżnia się pozytywnie (korzystnie); kolor żółty - przeciętny, umiarkowanie korzystny pozom cechy; kolor czerwony - niższy (gorszy) poziom cechy na tle pozostałych odmian - podaje PSPO.

Jak informują PSPO grupę 15 dobrych odmian populacyjnych cechuje względnie wysokie lub dość wysokie plonowanie oraz dobra lub przeciętna zimotrwałość (z wyjątkiem odmiany ‘Juliana'), a nieliczne ich wady dotyczą odporności na niektóre patogeny lub skłonności do pochylenia łanu przed zbiorem. Odmiany grupy 3 są mniej plenne od poprzednich, a drugą ich wadą jest zwykle mała zimotrwałość.

- Najlepsze odmiany mieszańcowe rzepaku ozimego (grupa 1) są wysokoplenne, o dobrej lub dość dobrej zimotrwałości i wysokiej zawartości tłuszczu w nasionach. Odmiany te nie mają istotnych wad, z wyjątkiem obniżonej odporności niektórych na choroby podstawy łodyg lub czerń krzyżowych. Dość dobrze plonują także odmiany grupy 2, zwykle cechuje je dobra zdrowotność, ale przeciętna lub mała jest ich zimotrwałość. W grupie 3 znalazły się odmiany o względnie mniejszej plenności i/lub o małej zimotrwałości - podaje PSPO.

Poniżej zamieszczamy ranking odmian rzepaku przygotowany przez PSPO.

Podobał się artykuł? Podziel się!