Charakterystyki odmian zarejestrowanych w roku 2008, a więc niebadanych jeszcze w serii PDO, opracowano na podstawie wyników doświadczeń rejestrowych przeprowadzonych na przeciętnym poziomie agrotechniki. Po raz pierwszy podano informację o zróżnicowaniu plonowania odmian nowo zarejestrowanych w pięciu regionach klimatyczno-administracyjnych kraju. Informację tą należy traktować jako sugestię, w których regionach kraju odmiana wypadła lepiej, a w których gorzej, niż wynika to z jej średniej oceny ogólnokrajowej uzyskanej w doświadczeniach rejestrowych.

Nowe odmiany populacyjne i mieszańcowe są coraz plenniejsze i mają lepsze inne cechy gospodarcze. Postęp w plonowaniu odmian rzepaku ozimego w doświadczeniach COBORU wynosi około 1,7 proc. plonu wzorca rocznie. Zróżnicowanie plonowania między najlepszą a najgorszą odmianą wpisaną do krajowego rejestru za okres 2005–2007 wynosiło aż 24 proc. plonu wzorca, a między grupami 10 najlepszych odmian mieszańcowych i 10 populacyjnych przekroczyło 6 proc.

W tabelach zamieszczono wyniki 61 odmian badanych w latach 2005–2007. Pominięto zarejestrowane, lecz nie badane przez trzy lata, odmiany: Bristol, Marita, Spencer, Kana, Wotan. Obecnie celem wszystkich doświadczeń z rzepakiem, a więc wstępnych, rejestrowych i porejestrowych, będzie poszukiwanie odmian wysokoproduktywnych, lecz wymagających mniejszych nakładów na nawozy i środki ochrony roślin.

ODMIANY POPULACYJNE

LIRAJET (1994)

Plon nasion – mały do bardzo małego. Oceny plonowania gorsze na Podkarpaciu. Zawartość glukozynolanów w nasionach – dość duża. Zawartość tłuszczu w nasionach – mała, zawartość białka w śrucie poekstrakcyjnej – średnia, włókna – mała do średniej. Zimotrwałość rozet i przezimowanie roślin – średnie. Rośliny są dość duże, o średniej odporności na wyleganie. Termin początku kwitnienia i dojrzewania – średni. Odporność roślin na zgniliznę twardzikową, suchą zgniliznę kapustnych i czerń krzyżowych – średnia.