Zbieraliśmy dla Państwa opinie na temat stanu ozimin po przyjściu na początku roku gwałtownych ochłodzeń, często bez okrywy śnieżnej. Opinie specjalistów, jak i komentarze samych rolników, były bardzo podzielone odnośnie oceny roślin. Nie brakowało słów, że za wcześnie na wyrokowanie strat w uprawach i że skala ewentualnych zniszczeń będzie widoczna dopiero wiosną. Apelowano o ostrożność w ocenie sytuacji na polach. Pojawiały się też takie informacje, że jak przyjdzie tylko odwilż trzeba sprawdzić żywotność roślin. W wypadku rzepaku, jeśli okaże się, że nie rokuje on dobrze, zauważymy brunatnienie, a następnie gnicie stożka wzrostu i szyjki korzeniowej. Aby upewnić się warto przeprowadzić test przezimowania. Opisaliśmy już ten dotyczący zbóż ozimych, teraz przyszedł czas na rzepak.

Wielokrotnie pisaliśmy jak go wykonać, ale nie szkodzi przypomnieć jeszcze raz. Wyniki najlepiej sprawdzić po upływie 7 dni.

Próbki należy pobrać z ok. dziesięciu różnych miejsc pola, również po 10 roślin w rzędzie. Nie można przy tym uszkodzić pąka wierzchołkowego, a górny odcinek korzenia palowego nie może być mniejszy nić 5-7 mm.

W sytuacji, kiedy test wykonywany jest tak jak teraz, podczas ujemnych temperatur, wówczas rośliny należy przeznaczyć do powolnego rozmrożenia przez najlepiej okres 24 godzin w temperaturze 12-18ᵒC. Niezamrożone rośliny z kolei od razu nadają się do dalszej „obróbki".

Rzepak należy obmyć. Trzeba odciąć mu u nasady wszystkie liście, a także skrócić system korzeniowy od dołu 5-7 cm. Rośliny należy umieścić na tacy i przykryć gazą ich część korzeniową. Bardzo istotne jest, aby były one cały czas wilgotne.

Następnie na siedem dni należy pozostawić preparaty z roślin w temperaturze 22-25ᵒC, w wilgotności ok. 90 proc. i z dostępem do światła. Po upływie tego czasu sprawdza się na przekroju wzdłuż osi rośliny jak one się zachowują, czy są żywe i nadają się do dalszego wzrostu.

Jak czytać wyniki? Żywe rośliny to takie, których pąk wierzchołkowy rzepaku odznacza się wyraźnym przyrostem liści. Tkanka pąka jest szklista, a po ugięciu palcem - elastyczna. Również korzeń powinien być szklisty lub białawy, a część naskórka nie powinna się złuszczać.

Rzepak, który nie rokuje dalszego wzrostu, ma przemarzniętą szyjkę korzeniową i stożek wzrostu - co uwidacznia się, kiedy po ścięciu szyjki korzeniowej wydostaje się z niej woda. Roślina taka nie ma świeżych przyrostów korzeni, a skórka korzenia łatwo się odrywa. Korzeń łatwo ulega uszkodzeniu przy próbie wyrwania rzepaku z gleby.