Do zapoczątkowania procesów kiełkowania nasienia rzepaku musi pobrać wodę w ilości ok. ½ swojej masy. Dużo to, czy mało? Raczej mało - stwierdzi wiele osób, przecież jest tak niewielkie. Nic bardziej mylnego. Dla lepszego zrozumienia, o jak dużej ilości wody mówimy, przenieśmy tę relację na człowieka. Przyjmijmy, że waży 70 kg i w związku z tym ma w ciągu doby lub dwóch wypić 35 l wody (1 l = 1 kg). Przyznacie drodzy Czytelnicy, że nie jest to mało.

W wypadku rzepaku sprawa jest trudniejsza, że jego nasiona odznaczają się niewielką zdolnością "zasysania" wody ze środowiska glebowego. Proces pęcznienia (pobierania wody) zostaje zapoczątkowany dopiero, gdy jej zawartość w glebie otaczającej nasiona wynosi co najmniej 32-35 proc. polowej pojemności wodnej.

Wniosek praktyczny - przedsiewna uprawa gleby pod rzepak musi uwzględniać maksymalne ograniczenie strat wody przez wyparowanie, jak również stworzenie optymalnych warunków do jej podsiąkania z głębszych warstw.

Klasyczne zalecenia przewidują wykonanie pod rzepak dwu zespołów uprawowych: pożniwnego i przedsiewnego. Pierwszy z nich obejmuje wykonywaną szybko po żniwach podorywkę (na głębokość 10-12 cm). Gdy skiełkują chwasty, pole należy zbronować. Orka siewna (20-22 cm), która rozpoczyna zespół uprawek przedsiewnych, wykonywana jest po upływie 2-3 tygodni od podorywki. Aby gleba osiadła i wrócił naturalny podsiąk, należy odczekać kolejne 2-3 tygodnie. Bezpośrednio przed siewem rzepaku trzeba jeszcze wjechać na pole z agregatem doprawiającym glebę wyposażonym w wał strunowy.

Gleba dobrze przygotowana do siewu powinna być wyrównana, równomiernie spulchniona do głębokości ok. 4 cm i mieć strukturę gruzełkowatą bez zbryleń. Opisany klasyczny sposób uprawy gleby pod rzepak w praktyce jest wykorzystywany sporadycznie. Powody są dwa: wysoki koszt i czas, jaki jest potrzebny do jego wykonania. Jedynym gatunkiem stwarzającym warunki (wystarczająca ilość czasu) do jego przeprowadzenia jest jęczmień ozimy.

W stanowiskach po pozostałych zbożach kłosowych (okres od zbioru do siewu jest w tym wypadku znacznie krótszy), zespół uprawek pożniwnych jest z reguły upraszczany. Podorywkę zastępuje talerzowanie bądź....

Pełna treść artykułu w najnowszym wydaniu miesięcznika "Farmer". Kliknij tutaj, aby zamówić prenumeratę.

Podobał się artykuł? Podziel się!