Pozostawione rzepaki z rejonów tegorocznych przemarznięć nie są w najlepszej kondycji. Ciągle walczą o przetrwanie i powoli się regenerują. Obsada ukształtowała się najczęściej w okolicach 20-25 roślin na m2. Są jednak pozostawione plantacje słabsze, poniżej 20 r/m2 ale i takie z wyższą obsadą powyżej 30 r/m2 (pochodzą one często z jeszcze zbyt gęstych siewów, rośliny na takich plantacjach są małe, o cienkim korzeniu i słabym ulistnieniu).

Niska obsada to tylko część problemów. Niestety w wielu przypadkach pokrój roślin, a także ich ogólna kondycja jest daleka od idealnej. Spróbujmy wyliczyć najczęstsze tegoroczne wczesnowiosenne problemy w rzepaku.

Utrata liści rozetowych

Na skutek mrozów zniszczone zostały liście rozetowe rzepaku. I choć to nie wyrok dla takich roślin, to jednak utraciły one znaczną część powierzchni asymilacyjnej. Dla samego plonowania to zjawisko najczęściej nie jest specjalnie groźne, jeżeli rośliny są dorodne i dobrze rozwinięte. Odbija się to jednak na ich pokroju. Po rozpoczęciu wegetacji takie rośliny regenerowały się wolniej, a całą swoją energię musiały kierować na odbudowę liści. Rozeta w wielu przypadkach bardzo słabo została odtworzona, a obecnie rzepak idzie już w pęd i jest słabo ulistniony – to musi odbić się na plonie. Udowodniono, że zniszczone liście rozetowe po zimie to spadek plonu około 10 proc. (przy założeniu, że mamy min. obsadę 30-40/m2). Jeśli na plantacji rośliny są równomiernie rozłożone na polu, silne i dobrze prowadzone jesienią, utrata liści rozetowych może mieć poniekąd korzystne oddziaływanie. Wpływa to bowiem na lepsze naświetlenie zawiązków pędów bocznych znajdujących się w kątach liści. Przy takich plantacjach (bez stwierdzenia innych uszkodzeń) jest szansa, że rzepak osiągnie zamierzone plonowanie.

Przemarznięty stożek wzrostu

Na plantacjach są także rośliny z uszkodzonym (na skutek mrozów lub porażenia przez pałecznicę) stożkiem wzrostu. Obecnie one odbijają. Takie rośliny jednak nie rokują przyzwoitego plonu. Całkowite zniesienie dominacji wierzchołkowej powoduje, że rzepak tworzy z pobudzonych pąków liczne pędy, a roślina przybiera pokrój krzaczasty. Taki rzepak nierównomiernie kwitnie, a więc i dojrzewa w różnym terminie. Tworzy także liczne i słabe łuszczyny, niestety często z pośladem. Udowodniono, że uszkodzenie stożka wzrostu to niższy plon o 25-35 proc. – zakładając min. obsada 60roślin/m2.