W Krajowym Rejestrze znajduje się przeszło sto odmian, a do dyspozycji rolników jest jeszcze szeroka ich gama pochodząca ze Wspólnotowego Katalogu Odmian Roślin Rolniczych (CCA). Podpowiedzi, którą z nich wybrać, dostarczają wyniki obiektywnych badań Porejestrowego Doświadczalnictwa Odmianowego (PDO) z Centralnego Ośrodka Badania Roślin Uprawnych. W charakterystyce odmian PDO możemy znaleźć takie dane, jak: plon nasion, zawartość tłuszczu, ilość glukozynolanów i białka, ocenę przezimowania, odporność na choroby czy wczesność.

Podstawową cechą braną przez praktyków pod uwagę przy wyborze odmiany jest plenność. Odmiany mieszańcowe plonują wyżej od populacyjnych, a także odznaczają się mniejszą rozpiętością wielkości plonów pomiędzy odmianami. Nie przekreśla to zasadności korzystania z tych drugich, które są bardzo przydatne w warunkach uprawy rzepaku na stanowiskach nierokujących plonu w wysokości powyżej 4 t/ha. Korzystanie z bardzo drogiego materiału siewnego mieszańców nie znajduje wówczas ekonomicznego uzasadnienia. Jest to także chybiony pomysł z rolniczego punktu widzenia. Przy słabych warunkach glebowych odmiany mieszańcowe nie są w stanie wykazać swojego wysokiego potencjału plonowania. Praktycznie każde gospodarstwo dysponuje glebami o zróżnicowanej jakości. Zatem rozsądne jest korzystanie z różnych odmian, dostosowanych cechami do odmiennych warunków siedliskowych.

Zimotrwałość jest drugą cechą najczęściej braną pod uwagę przy wyborze odmiany. Pozwala ocenić ryzyko wymarznięcia plantacji. Kolejnym kryterium jest odporność roślin na porażenie chorobami. W doświadczeniach PDO stosuje się skalę procentową wyrażającą liczbę roślin danej odmiany dotkniętych chorobą. W charakterystyce odmian ujęte są te najczęściej występujące, jak: zgnilizna twardzikowa, sucha zgnilizna kapustnych, czerń krzyżowych.

Lista odmian zalecanych (LOZ) rzepaku ozimego na rok 2016 liczy 41 pozycji. Spośród nich 30 stanowią mieszańce. Pozostałe 11 to odmiany populacyjne Na liście figurują też 3 odmiany niewidniejące w Krajowym Rejestrze (KR), lecz pochodzące z katalogu CCA - Wspólnotowego Katalogu Odmian Roślin Rolniczych.