Oprócz azotu bardzo ważnymi składnikami dla startującego rzepaku jest siarka oraz magnez. Rzepak ozimy wykazuje wysokie zapotrzebowanie na siarkę w wysokości około 50-70 kg S ha-1. Zapotrzebowanie tej uprawy na magnez z kolei wynosi ok. 60 kg MgO ha-1.

Rzepak przyswaja siarkę równolegle z magnezem, tak więc zaleca się by oba składniki aplikować jednocześnie. Jesienne stosowanie tych składników zazwyczaj pokrywa bieżące potrzeby pokarmowe roślin. Zimą składniki te mogą ulec w dużym stopniu wymyciu (im lżejsza gleba i więcej zanotujemy opadów, tym więcej tracimy cennych jonów).

Siarka wpływa na lepsze pobieranie i wykorzystanie azotu, natomiast magnez jest składnikiem chlorofilu, przez co uczestniczy w najważniejszym procesie przemiany materii, jakim jest fotosynteza i nie może być zastąpiony przez żaden inny pierwiastek. Oba składniki zastosowane odpowiednio wcześnie pozwolą sprawnie odbudować uszkodzoną przez mróz rozetę liściową.

Coraz więcej producentów rzepaku decyduje się na stosowanie jeszcze w lutym metodą posypową nawozów zawierających wysoką koncentrację siarki oraz magnezu. Często wybierają do tego celu kizeryt (siarczan magnezu w postaci granulowanej), który aplikują w rzepak na około tydzień do maksymalnie 2 tygodni przed spodziewanym rozsiewem zaplanowanych nawozów azotowych.

Jeśli nie ma pokrywy śnieżnej, a gleba nie jest głęboko zmarznięta i da się wjechać w pole, bywa że jest to połowa lutego. Zastosowane nawozy stałe na lekko-poranną zmarzlinę pozwalają na rozpuszczenie nawozu i stopniowe przemieszczenie składników do strefy korzeniowej. W momencie zastosowania nawozów azotowych oraz ruszenia wegetacji rośliny mają wówczas swobodny dostęp do tych składników pokarmowych.

W nieco późniejszym czasie, tuż przed ruszeniem wegetacji, w terminie stosowania startowych dawek azotowych, można się także decydować na aplikacje nawozów azotowo-siarkowych, których asortyment na rynku jest bardzo szeroki.

W zależności od dostępności siarki oraz magnezu z gleby (gleby zasobne w próchnicę dostarczają większych ilości siarki, bardziej zwięzłe akumulują więcej magnezu). Dawka siarki (to na niej się koncentrujemy) powinna kształtować się w zakresie od 1/3 do 1/5 dawki azotu. Należy pamiętać, że niedobór 1 kg siarki w glebie ogranicza pobranie do 10 kg azotu. Na takie następstwa w uprawie siarkolubnego rzepaku nie można sobie pozwolić.

Należy pamiętać jeszcze, że w myśl ustaleń, które sprecyzowane są w Ustawie z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu, zabiegów nawozowych nie możemy realizować gdy gleba jest pokryta śniegiem lub zmarznięta poniżej głębokości 30 cm. Na takie nawożenie przed 1 marca nie mogą się także decydować producenci rolni gospodarujący na Obszarach Szczególnie Narażonych (OSN), lub realizujących niektóre pakiety programów rolnośrodowiskowych.

Podobał się artykuł? Podziel się!