Prawidłowo rozwinięty rzepak powinien jesienią wytworzyć 8-12 dobrze rozwiniętych liści (w ostatnich dwóch latach bywało, że wcześnie zasiane rzepaki budowały rozetę liczącą znacznie więcej niż 15 liści, co pod warunkiem, że przetrwały zimę, nie miało ujemnego wpływu na poziom ich plonowania), grubą szyjkę korzeniową (ważne, aby nie była wyniesiona - fot. 1.) oraz głęboko sięgający system korzeniowy. Taki rozwój rzepaku zapewnia zarówno dużą odporność na wymarzanie, jak i prawidłową regenerację roślin po zimie (szybki początkowy wzrost). Jednocześnie trzeba zaznaczyć, że w przypadku rzepaku już jesienią następuje wytwarzanie zawiązków rozgałęzień - pędów bocznych (od fazy 5-6 liści) i zawiązywanie kwiatostanów (od fazy 8 liści), czyli w dużym stopniu decyduje się przyszły plon nasion. W przypadku, gdy rośliny są za słabo rozwinięte i w dodatku niedożywione, to wykształcają słaby system korzeniowy. Występuje u nich opóźnione wytwarzanie zawiązków rozgałęzień i ograniczone zawiązywanie kwiatostanów. Na bardzo słabo rozwiniętych plantacjach procesy te przebiegają dopiero na wiosnę, co znacznie może ograniczyć potencjał plonotwórczy roślin - szczególnie w sytuacji przedłużającej się zimy (patrz rok 2013) czy chłodnej i/lub suchej wiosny (patrz rok obecny). Prawidłowy rozwój jesienny jest tym ważniejszy, im bardziej niekorzystne warunki panują w okresie wiosennym, a także im jest krótszy okres od ruszenia wiosennej wegetacji do kwitnienia (mało czasu na nadrobienie zaległości). Gdyż trzeba wiedzieć, że rośliny w tym czasie, który w skrajnym przypadku może wynosić niespełna 4 tygodnie, a zwykle trwa 6-8 tygodni, aby mogły wysoko plonować, muszą wytworzyć odpowiednio dużą biomasę o wysokiej koncentracji składników pokarmowych.

Większość potasu i azotu prawidłowo rozwinięty rzepak akumuluje do początku kwitnienia, co sprawia, że wczesną wiosną musi pobrać z gleby ponad 200 kg K2O oraz w granicach 140-180 kg N/ha. Zatem szczególnie w sytuacji przedłużającej się zimy czy chłodnej wiosny warunek ten jest możliwy do spełnienia tylko w łanach dobrze rozwiniętych i odżywionych w okresie jesiennym. Jednocześnie warto zaznaczyć, że nawet gdy wiosna jest korzystna, bardzo rzadko się zdarza, aby rzepaki, które słabo rozwinęły się jesienią, zdążyły w okresie wiosennym nadrobić zaległości i plonowały na zbliżonym poziomie jak te, które były prawidłowo rozwinięte i odżywione jesienią.