Stonka ziemniaczana jest bardzo płodna. Jedna samica może złożyć nawet 1000 jaj. Jaja są barwy intensywnie żółtej, długości około 1,2 mm, składane są zazwyczaj na dolnej stronie liści. Również wylęgłe z tych jaj larw są charakterystyczne, są ciemnoczerwnone , ich przód i koniec są zwężone, natomiast środek silnie zgrubiały. W czasie wzrostu larwa zwiększa swe rozmiary. Składanie jaj rozciągnięte jest w czasie. Zazwyczaj stonka rozpoczyna składać jaja na przełomie maja i czerwca, aż do lipca. Po mniej więcej 10-12 dniach wylęgają się larwy, które przechodzą na wierzchołek rośliny i żerują gromadnie. W okresie żerowania stonka przechodzi 4 stadia rozwojowe tzw. L1,L2,L3, L4.

Stonka ziemniaczana jest szkodnikiem bardzo inwazyjnym, dla której konieczny jest ciągły monitoring uprawy. Progiem szkodliwości jest zauważenie 3-4 skupisk jaj, 15 larw na jednej roślinie lub zniszczenie 20 proc. powierzchni liści.

Zabiegi insektycydami w zależności od intensywności nalotów, najlepiej wykonywać w 3 terminach.
Wiosną po intensywnych nalotach chrząszczy zimowych, w czasie pojawienia się larw najlepiej w stadium L2-L3 (przed zejściem larw pod powierzchnie gleby na przepoczwarczenie) oraz w czasie intensywnych nalotów chrząszczy letnich. Należy pamiętać, że larwy stadium L1, a następnie L2 są najbardziej wrażliwe na insektycydy niż późniejsze, bardzie żarłoczne stadia L3 i L4 czy owady dorosłe. W zwalczaniu stonki należy stosować przemienne substancje aktywne. Wynika to z obserwowanej wysokiej odporności na środki chemiczne, szczególnie te z grupy pyretroidów.

Na dzisiejszym rynku środków ochrony roślin, możemy odnaleźć ponad 40 insektycydów zwalczających stonkę. Pełną listę można znaleźć w artykule: "Preparaty do zwalczania stonki ziemniaczanej":. Środki te  oparte są głównie na deltametrynie, zeta-cypermetrynie, chlotianidynie, beta-cyflutrynie, cypermetrynie, lamda-cyhalotrynie, acetamipirydzie.